FANDOM


Bayram - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

Bayram - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

bayram - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

Bakınız

D Bayram - Bayram/VP - Bayram/WP Bayram yazıları . İ'd .İyd . بایرام Farsça WP- Bayram (Turkey)


Also many Albanian Muslims, Gorani people, Pomaks and Bosniaks, as well as Muslims from the Northern Caucasus, Azerbaijan, Crimea and other Turkic peoples refer only to Eid ul-Fitr as "Bayram", most likely because of the enduring Ottoman Turkish influence in these parts of South-Eastern Europe.
Bayram günleri
Bayram tebrikleri
Bayram tekbirleri Teşrik tekbirleri
Bayram namazı Evde bayram namazı Salat-ul i'd Salat-ul Iyd Eid preyer
Ramazan bayramı Iyd-ul Fıtır عيد الفطر
Kurban bayramı Iyd-ul Ezbaha - Eid al-Adha العيد الاضحى İlk kurban Habil ve Kabil'in kurbanları Hz İsmail Dinlerde kurban
Arefe - Arafe
Bayram - Şablon:Bayram üzerinden düzenlemeler eklenmeli.
Bayram - Mehmet Akif Ersoy - Safahat 2. sütun sadeleştirme devam ediyor. Aslına uymalı ve kafiye devam etmeli. 3 lü AL ve 4 lü SBL için sütunlar ekli değil. Eklenmeli
Bayram/1 Mısralar ayırılmalı
Bayram/2 Uyumlu sadeleştirme devam ediyor. Kafiyeye dikkat edilmemiş. Dikkat edilmeli.
Bayram/3 Bayram/4 Bayram/VİDEO Görsel ve işitsel sunu çalışmaları youtube ve buraya eklenmeli Bayram/Osmanlıca Taramaları aktar. ilk sayfadan Bayram/ Açıklama Bayram/İngilizce Tercüme edildi. Tablolaştırılacak. Bayram/Azerice Bayram/Arapça Bayram/Kazakça Bayram/ Farsça Bayram/ Fransızca Bayram/ Almanca Bayram/Azerice
Bayramda niçin ağladım? Bu makale üzerine Milli Şair Mehmet Akif Ersoy Umar mıydın? şiirini yazar.
Bayram/Edirnekapı şehitliğinde
Bayram/Can Yücel Bayramlar bayram ola Abdurrahim Karakoç Mevla affede; bayram. o bayram olur! - Alvarlı Efe
Bayram şiirleri
Hacı Bayram-ı Veli
Ulusal Bayram Cumhuriyet Bayramı
Resmî Bayram Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı 19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı
Dini Bayram Ramazan Bayramı Kurban Bayramı
Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun Ulusal Ve Resmi Bayramlarda Yapılacak Törenler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik 2010 Ulusal ve Resmi Bayramlarda Yapılacak Törenler Yönetmeliği 1981 ULUSAL VE RESMİ BAYRAMLAR İLE MAHALLİ KURTULUŞ GÜNLERİ, ATATÜRK GÜNLERİ VE TARİHİ GÜNLERDE YAPILACAK TÖREN VE KUTLAMALAR YÖNETMELİĞİ 2012 Milli Eğitim Bakanlığı Bayrak Törenleri Yönergesi
Şablon:Arefe

Bayram şiiri - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

Bayram şiiri - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

bayram - mehmet akif ersoy- safahat - yusuf ziya özkan

Bayramlar Bayram Ola ♪♪♪ Yorum Bedirhan Gökçe(Şair Abdürrahim Karakoç)

Bayramlar Bayram Ola ♪♪♪ Yorum Bedirhan Gökçe(Şair Abdürrahim Karakoç)

Bayram 1

Mehmet Akif Ersoy'un Bayram şiiri

Bayram 2

Mehmet Akif Ersoy'un Bayram şiiri

Bayram 3

Mehmet Akif Ersoy'un Bayram şiiri

Bayram 4

Mehmet Akif Ersoy'un Bayram şiiri

Bir bayram diliyorum...Edit

Neydi bayram sevinci?

Şimdi reklamlarda yine ailenin bir araya geldiği, yaşlıların ellerinin öpüldüğü, şekerlerin, mendillerin havada uçuştuğu, çocukların başının okşandığı filmler izleyeceğiz.

Sanki bir bayram yetecekmiş gibi bizi birbirimizle barıştırmaya, kavuşturmaya, gözlerimiz dolsun diye uğraşacaklar. Oysa eminim herkes, kendini zor attığı kalabalık sahillerden mecburi gönül alma telefonları açacak aile büyüklerine.

“Nerede o eski bayramlar?” demek istemiyorum. Biz büyüdük ve kirlendi dünya, farkındayım.

Ama çocukluğumda adına “bayram sevinci” denen bir duygu vardı, onu da özlemeden edemiyorum.

Arife günlerinde temizinden bir elbise giyilirdi de birinci güne saklanırdı yeni giysiler. Yeni giysi dediğin, dönemlerden Sümerbank devri. Verirler memur ailesine kuponları, beklerler yetirsin diye. Yetmezdi dört kişilik ailenin ihtiyacına. Kumaş alırdık biz de. Eskinin köy enstitüleri, öğretmen okulları sağ olsun, vals yapmayı ve bir ens-trüman çalmayı bildiği gibi, biçki dikişten de anlardı bu okul mezunları.

Annem, ödünç alınmış ya da içindekiler çok cazipse paraya kıyıp alınmış Burda dergilerini sererdi önüme. Beraber model beğenirdik, dikilme süresi ve zorluğuna göre.

Kolları fırfırlı, eteği su taşlı şeyler beğenirdim. Sonrası mezuralar, kalıplar, teğeller ve heyecanlı bekleyiş.

Bayramlık dediğin, sezonun yegane yeni giysisi olurdu çoğu zaman. Biraz da bundandı o heyecan.

Şimdi İtalyan filmlerinde izleyip çok beğendiğimiz şekil, her kapının ardından biri çıkardı evlerde. Torun-torba, gelin-görümce ve bacanaklar...

Sürekli bir mutfak trafiği olurdu, bir hüner gösterisi dört koldan. Kekler kabarır, börekler kızarır, kısırlar ekşitilir, mangallar yellenirdi.

Ben ayırt etmezdim bayram ha yaza denk gelmiş ha kışa. Sonuçta bahçede dedemin dallar arasına astığı renkli ampuller altındaki kalabalık masaları ayrı severdim, sobanın üzerinde kızarttığımız ekmeklerle yerde sini üzerinde ettiğimiz kalabalık kış kahvaltılarını ayrı.

Büyükler konuşurken sıkıldığımı hiç hatırlamam bayram akşamları. S-400’müş, seçimmiş, devalüasyonmuş lafı geçmezdi.

Dayılar, amcalar, halalar, teyzeler, dedeler, nineler bildikleri tüm oyunları oynatırdı, sonra her bir torun bir dize koyardı başını, saçlarımızla oynanırken anlatılan masallar sonrası biz uyuyakaldıktan sonra açılırdı belki anlamadığımız ekonomik konular.

Rahmetli dedem ahşap kasalarda gofret alırdı, çuvalla çerez bir de keseler dolusu akide şekeri. Bayramlarda dişler çürümez, şekere limit konulmazdı.

Sabah erkenden, hep bir mezarlığa gidilirdi. Büyükleri ziyarete, çiçekleri sulamaya. Güzel bir gelenekti, mezarlıkta lokum dağıtırlardı çocuklara. İnsana, ölümden korkmamayı, mezar ziyaretlerinden bıkmamayı, hayatı tatlandırmaktan vazgeçmemeyi öğretiyordu.

Açık hava sinemamız vardı, her köy ve kasabada olduğu gibi. Bayram hatırına her güne ayrı film oynardı.

Bir de bitmeyen misafirliklerde halılara yayılıp izlediğimiz Kemal Sunal filmleri.

Sanki her yerden hayat fışkırırdı, sanki hiç gam yükümüz yokmuş, o bayram ziyaretleri için yol paraları borç alınmamış gibi, yepyeni elbiselerimiz, boyanmış pabuçlarımız, ince lastik tarak izleriyle sıkıca bağlanıp kurdelelenmiş saçlarımız, bozukluk da olsa yekünü çocuk için çok eden ve bakkalda harcanmasına izin verilen harçlıklarımızla, bolluk ve bereketin, neşe ve kahkahanın günleri olurdu.

Herkes sever tertemiz giyinmiş, yüzü gülen, mızıklamayan çocukları, sevgi çemberinden geçmekti bayram zamanları.

Şimdi bakınca halimize, değil bahçeli bir köy evi içinde elimde leğenler dolusu mis kokulu taze sebze ve meyve ile bir yerden bir yere seyirtmek, yattığımız şezlongdan kalkıp suya gidecek mecal var mı? Yoksa bir garson mu bekliyorsunuz yanınızdan geçsin diye diliniz damağınıza yapışık?

İşte bir bayram diliyorum hepimiz için, adı konmuşların tümünden bambaşka. Çocukluğumuzdaki gibi bir huzur, tepesinde renkli lambalar takılı bahçelerde uzun sofralarda, sonunda bir derdimiz kalmamışçasına birlikte eğlenebildiğimiz, büyük dertlerden kurtulduğumuz, tüm aileyle kavuşur gibi tahliyelerde kucaklaştığımız, yepyeni bayramlık giyer gibi maaşımızı sayarken tatmin olduğumuz, torunlara elleriyle börek yediren neneler gibi kendimizi yeniden adayacak bir şeyler bulup, birilerini mutlu etmekten yeniden keyif alacağımız, zaman hiç aleyhte işlemez ve at koşturmaz gibi geçmeden, her bir dakikanın, anın tadına varacağımız bir bayram diliyorum. Bugün değilse de yakın bir gün.

Yarın Nâzım Hikmet’in ölüm yıl dönümü. Onun hayalindeki çınar ağacı gölgesi gibi ferah günler diliyorum bayram niyetine.

Onun satırlarıyla kutluyorum bayramınızı, buruk, sitemkar yine de umut var, hakkımızdır dünya gözüyle bir bayram.

Bitsin bu hasret: özgürlüğe olan.

Sonrası ha bir gün ha her gün bayram…

Bayram sabahı ailece yapılan sabah kahvaltılarına özlemdi.

Kapıyı çalacak çocuklara bir gün evvelden hazırlanırdı hediye mendiller ve lokumlar.

Mahalle arasına kurulan seyyar lunaparklar, macunlar ve pamuk helvalar.

El öpenlere el öpenlerin çok olsun derdi büyükler.

Ama onların çok olmayacaktı el öpenleri.

Çünkü her geçen bayram biraz daha azalacaktı öpülen eller.

Ve her geçen bayram biraz daha azalacaktı biten dargınlıklar.

Bayram gelmiş kime ne anam garibem diye bir türkü duyulacaktı memleketten.

Ve bayram bile bayram olduğuna pişman olacaktı belki…

Ama yine de o türküyü dinleyerek eriyecekti yollar.

Gurbetten sılaya bir yolculuk değildi bizimkisi.

Bir ömürdü iki şehir arası, bir ömürdü iki ülke hatta iki dünya arası.

Hep bir gün bu hasret bitecek ve herkes köyüne geri dönecek diye süren,

Ama kimsenin hiçbir zaman köyüne dönemediği bir yolculuktu bizimkisi.

Ha bu gece bayram gecesi,

Ha her gece bayram gecesi.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.