Yenişehir Wiki
Advertisement
Hasbihal 2 Safahat Bayrak
Mehmet Akif Ersoy
Yemişçi İhtiyar
Bebek
yahud
Hakkı-ı Karar

Bizim Cemîle Ferîde'yle bir sabah gelerek,

Unutma beybaba, akşam birer hotozlu bebek,

Getir,kuzum...dediler.Ben de kızların keyfi

Kırılmasın diye reddetmedim şu teklîfi.

Kiraz dudaklı, üzüm gözlü,inci dişli,iki

Edâlı yosma getirdim. Aman o akşamki,

Sevinme hâlini bir görmeliydi yavruların!
Durup oturmadılar hiç, dedim: "Yatın da yarın,
Bütün gün oynayınız..."Nerde! Kim yatar? O gece,
-Yemekte sızmaya me'lûf olan - Ferîde'mce
Kabûl olunmıyacak söz olursa,yatmaktı.
Yatar mı hiç? O nasıl hisli bir yumurcaktı.
Ferîde'nin yaşı beş yok;Cemîle'ninki yedi;
Şu var ki, abla hanım pek hanım tavırlı idi.
Büyük kız oynadı bir parça,sonradan yattı;
Küçük sabâha kadar hep bebeğini hoplattı.
Ne ninniden alıyormuş,ne öyle hoppaladan...
"Işıl ışıl bakıyor â! bebek değil, afacan!"
Sabaha karşı tükenmiş mecâli yavrucuğun:
Mışıl mışıl uyuyor... Değmeyin aman uyusun.
Benim bulunmadığım bir zamanda kız uyanır;
Bebeği uyutmak için evde üç saat kapanır.
-Aman da pek yaramaz, uyku sıçramış başına.
Bakın beşik de getirdim, bakın yatar mı şuna?
Yatar mısın seni maymun? Kapar mısın gözünü?
Acık da dinlesen olmaz mı annenin sözünü?
Kapandı işte gözün...Oh, şimdi artık yat!
Bebek ne yaptı bilinmez ki, sonradan, pat pat,
Dayak sadâları akseylemiş öbür odaya,
Güzel güzel uyumuş olsa kız da dövmez ya.
Gelince akşama, baktım, Ferîde pek düşkün.
Durur mu, ablası? Ben sormadan atıldı:- Bugün
-Bilir miyim, ona sor... Kız, getir bebeğini hadi!
Ferîde kaçtı yanımdan, getirmek istemedi.
Ne yaptı, beybaba, bilsen... Zavallıcık bebeğe?
-Ne yaptı?- Dövdü bir âlâ, sonunda kırdı. -Niye?
Çiçek çıkarmışa dönmüş, getirdiler ki, yüzü;
Birer kafes gibi kalmış o kuş bakışlı gözü.
Başında saçtan eser yok, ayak topal, kollar
Omuzdan oynamıyor, kim bilir, ne illeti var?
O kanlı canlı bebek şimdi işte bir kötürüm..
-Bu ölmüş artık ayol, göm, götür de, hem ne ölüm.
Ferîde kaldı bebeksiz, Cemîle'ninki fakat,
Güzel güzel duruyor, olmuyor ne kör, ne sakat.
Günün birinde berâberce oynuyorlarken,
Alıp Ferîde hazin bir niyâz tavrı hemen
- Bebeğ’ni ver, acıcık oynayım, kuzum abla...
Demez mi? Kız ne diyor?.. Galibâ:- İnâyet ola!
Verir miyim sana ben hiç bebeğ’mi, yağma mı var?
- Hasislik etme kızım, ver!- Alırsa sonra kırar:
- Nasıl kırar a canım? Etme oynasın, veriver!
-Olur mu beybaba?- Elbet olur:- Kırarsa eğer?
- Yarın sabah sana ben başka bir bebek alırım.
Bizim müdâhaleden sonra, "Oyna al bakalım!.. "
Deyip Feride'ye kerhen uzattı kız bebeği.
Ferîde'nin yüzü gülmüştü, baktım, iyiden iyi.
Sevindi, oynadı, fakat bu emanet sevinç Süreksiz oldu...
-Ver artık!-Acık daha, ne olur!..
- Bakındı beybaba?- Kız, ver de sonradan yine al,
Mal olmaz insana, âdet değil, emânet mal.
Tekerrür etti birazdan şu yolda aynı niyâz:
- Bebeğini ver yine olmaz mı? Oynayım.- Olmaz!...
Ben iltimâsı dirîğ etmedim ikinci sefer:
- Çok oldu beybaba, ya! Sonra her zaman ister!
- Demin de aldı, hemen verdi, içlenir, yapma!
Sen ablasın ne kadar olsa... -Başka vermem ama,
Çabuk verirsen eğer al da oyna kız, haydi...
Feride'nin bu sefer keyfi pek yolundaydı...
Epeyce dandiniler yaptı, hayli hoplattı;
Bebek kolunda, hasırlarda bir zaman yattı.
Fakat ne çâre! Geri verme vakti gelip çattı,
Kızın bakışları boş yere yardım aradı.
Cemile istedi ısrar edip emanetini,
Çocuk da verdi, fakat görmeliydi hiddetini!
Büyük kızın eziyordu masum gururu,
Bebek elinde gezerken, şu mahrum çocuğu.
Ağır gelir ona elbette karşıdan bakmak.
Sokuldu bak yine, hiç şüphe yok ki: Yalvaracak,
"Bebeğini ver" diye, fakat ben artık zorlamam.
Hayır, değil bu eda, bir yalvarma edası:
"Bebeğimi ver!" demesin mi üçüncüsünde kıza?
Meğer hukuk da bilirmiş bakın şu saygısıza!.

İç linkler[]

Dış linkler[]

Safahat logo

Şablon:Düz liseler için safahat projesi
Şablon:Anadolu liseleri için safahat projesi
Şablon:Sosyal Bilimler Liseleri için safahat projesi
Şablon:Türki Dillerde Safahat Projesi
Şablon:Safahat İngilizceye Tercüme Projesi

Advertisement