FANDOM


  1. ortalama zekaya sahip her insan evladının mehmet akif ersoy deyince aklında şekillenen bir duruş vardır.

kimimi taktir eder, kimisi dışlar. ancak şüphesiz pek çok kişi istiklal marşına saygıyla yaklaşır. dönemin acısını iliklere kadar hissettiren dizeleri, kelimelerin hakkını vererek okur. e bazen "neden marşta türk kelimesi geçmiyor" diye hazır dondurulmuş gıda misali hazır dondurulmuş ve mikrodalgada çözülmeyi bekleyen polemikler de ortaya çıkar.

peki kimdir mehmet akif? sadece bir istiklal marşı şairi mi? neden kimse akif şiirini salt okur zevki için okumaz. okuyanda yarattığı sarsıntıyı hesaba katmaz? neden sloganik sözlerle kategorize edilir diğer büyük şairler gibi.

safahatın en başında söylemiştir bütün söyleyeceklerini. poetikası diyebileceğimiz, dünya edebiyatının en etkileyici metinlerinden birisidir safahatın önsözü mahiyetindeki o şiir.

müslüman akif değil, istiklal marşının şairi akif değil sadece şair akif yazmıştır o önsözü:

ne tasannu bilirim ne sanatkarım.

aczimin giryesidir anlattıklarım.

aczimin giryesi, yazmak, yazma endişesi duymak ve saire ve saire ve saire. en derin açılımlar en umulmadık andan çıkar.

şimdi yazanlar-yazarlar nasıl? büyük ego dinazorları fosilleşmiş kelimelerini kulaklarımıza dolduruyor.

ve hassas bir asinin ruhu fısıldıyor: aczimin giryesidir.

  1. 3399279 (oyuncakdunya, 15.05.2008 08:57)

bi dakka... #3399279 entry adresi yazarın web sayfası şikayet et yazdır çevir w tavsiye  !?

  1. zarifoğlu'nun sultan adlı şiirinde dediği gibi:

Sultan Seçkin Bir kimse değilim. ismimin baş harfleri ACZ tutuyor Bağışlamanı dilerim

tüm şairleri/tüyük bürk şairlerinin en afili sağnağıdır acz. akif'in safahatının girişi/gelişmesi/sonucu yoktur hep/si yek ahenktir. kendinin de şerh düştüğü gibi aczin giryesidir tüm anlattıkları/anlamlandırdıkları.

hayatı sürgünlere gebe bir şairden ne bekleyecektik/beklemeliydik ki. tüm hayatını acının/sürgünün giriftarı sağlamış bir bilgeden oturup türk kelimesinin manasına/mana katmasını mı istiyoruz.

hep yaptığımızı akif'e de yaptık. onu öteledik/ideolojik olmaya zorladık. ama o hep acıya düştüğü şerh ile sürgünün tadı damağında gezdi. yol onundur bizler ise çekilmesi gerekenleriz.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.