FANDOM


Meyhane Azerice

Meyhane
Meyxana
Hurûşan bâd-ısüfliyyet derûnundan, kenârından;

Girîzan rûh-i rûh-i ulviyyet harîm inden, civârından.

Esip coşmakta bayağılık havası içindən, kənarından;

Qaçmaqda ucalıq ruhu içindən, ətrafından.

Çıkar bin nâle-i nevmîd hâk-i ra’şe-dârından,
İner bin zulmet-i makber fezâ-yı şeb-nisârından.
Çıxar min ümidsizlik iniltisi titrəyən torpağından,
İner min məzar qaranlığı gecələr yağdıran fəzasından.
Gelir feryâdlar ebkem duran her seng-i zârından:

Yıkılmış hânümanlar sanki çıkmış da mezârından,

Gəlir fəryadlar dilsiz dayanan inləyən daşlarından:

Yıxılmış evlər sanki çıxmış da məzarından!

Dehân-ı hasret açmış rahnedâr olmuş cidârından!
Çöker bir dûd-i mâtem titreyen kandîl-i târından:
Həsrət ağzını açmış çatlaq və yarıq divarından!

Çökməktə bir matəm tüstüsü sönük sönük titrəyən kandilin ətraflarından

Sönüp gitmiş ocaklar yükselir gûyâ gubârından!

Giren bir kerre nâdimdir hayât-ı müsteârından;

Çıkan âvâredir artık cihânın kâr ü bârından.

Sönüb getmiş ocaklar yükselir sanki gubarından! (toz torpaqdan)

Girən bir dəfə peşmanlıq duyur, bu dünya həyatından ,

Çıxan da yabancılaşmıştır artıq dünyanın kâr ve barından (işlərindən)

Dökülmüş âb-rûlar bâde-i pesmande hâlinde.

Emel bir münkesir peymânedir saff-ı niâlinde!..

Tökülüb yüzsuyu bura girenlerin içkilər kimi yerlərdə ,

Ümid bir qırıq qədəhdir yerlərdə sürünmekte

Boğulmuş rûh-i insanî şarâbın mevc-i âlinde.

Nümâyan mel’anet sâkîsinin çirkin cemâlinde!

Boğulmuş insanlıq ruhu şərabın qırmızı dalgalarında ,

Oxunmaqda melunluk içki verənin çirkin suratında!

Ne mâzî var, ne âtî, bak şu ayyâşın hayâlinde...

Tutup bir zehr-i âteşnâk dest-i bî-mecâlinde,

Nə keçmiş var, nə gələcək , bax bu-ayyaşın hayalinde ...

Tutduğu yandırıcı zəhər dermanı qalmamış əllərində ,

Zevâl-i ömrü bekler hem şebâbın tâ kemâlinde!

Merâret intıbâ’ etmiş cebîn-i infiâlinde...

ömrünün bitməsini gözləyir Ən gənc çağında

Dərin izlər buraxmış məhub edən alınında ...

Derin bir iltivânın sîne-i zerd-i melâlinde
Odur ancak hüveydâ ser-nüvişt-i bî-meâlinde,
Dərin buruşuklarla dolu alınında saralmış melalində

Mənasız alınyazısına dair bundan başqa bir şey də okunmuyor.

əbədi bir de unutqanlıq sezilmekte dilsiz və donmuş baxışlarında ;

Canım sıkıldı dün akşam, sokak sokak gezdim;

Sonunda bir yere saptım ki, önce bilmezdim.

Canım sıxıldı dünən axşam, küçə-küçə gezdim;

Nəhayət, bir yerə saptım ki, əvvəl bilməzdim.

Bitince bir sıra ev, sonra bir de vîrâne,

Dikildi karşıma bir han kılıklı meyhâne.

Bitince bir sıra ev, sonra bir də virane

Tikildi qarşıma bir xan kılıklı meyhane.

Basık tavanlı, karanlık, sefîl bir dükkân;

İçinde bir masa, yahut civar tabutluktan

Basıq tavanlı, qaranlıq, səfil bir dükan;

İçində bir masa, yaxud ətraf tabutluktan

Atılma çok ölü görmüş acıklı bir teneşir!

Yanında hurdası çıkmış bir eski püskü sedir.

Atılma çox ölü görmüş ağrılı-acılı bir teneşir!


Yanında hurdası çıxmış bir köhnəsidr.

Sakat, bacaksız on, on beş hasırlı iskemle,

Kırık dökük şişeler, bir de çinko tepsiyle,

Şikəst, bacaksız on beş həsrli stul,

Sınıq salxaq şişeler, bir də sink tepsiyle.

Beş on kadeh, iki üç testi... Sonra tezgâhlık

Eden yan üstüne devrilme kirli bir sandık.

Beş on qədəh, iki-üç desti ... Sonra tezgâhlık

Edən yan üstünə devrilme çirkli bir sandıq ...

Sönük sönük yanıyor rafta isli bir lamba...

Önünde bir küme: fes, takke, hırka, salta, aba

Sönük sönük yanır Rafta işli bir lampa ..

Qarşısında bir çoxluq: Fes, takke, jilet, pencək, əba

Kımıldanıp duruyorken, sefîl bir sohbet,

Bu isli zulmete vermekte büsbütün vahşet:

Kımıldanıp dururken, səfil bir söhbət,

Bu işli qaranlığı büsbütün qorxunc etmədə:

- Kuzum Dimitri, bu aksam biraz ziyâdece ver...

- Ziyâde, anladık amma ya içtiğin şişeler?

-Quzum Dmitri, bu axşam bir az çoxca ver ...

-Çox, anladıq amma ya içdiyin şişeler?

- Çizersin...

- Öyle mi? Lâkin, silinmiyor çetele! - Bakın tavan tebeşirden görünmez oldu... - Hele!

-Çəkərsən ...

-Elə deyilmi? Lakin silinmiyor siyahi! -Baxın tavan təbaşir görünməz oldu ... -Hələ!

- Bizim peşin paramız... Anladın mı dün kuruşu?

- Ayol tükendi mezem... Bari koy biraz turşu.

-Bizim nağd pulumuz ... Almadın mı dünən qəpiyi?

-Aaaa, tükəndi məzə ... Bari qoy bir az turşu

Arattı kendini ustan... Dinince dinlensin!

-Hasan be, sende nasıl nazlı nazlı söylersin!

Arattı özünü usta ... Dinincə qulaq asarsın!

-Həsən be, sən də necə nazlı nazlı söyləyərsən!

Nedir o türkü...

Aman başka yok mu?... Hah, şöyle!

- Ömer, ne nazlanıyorsun? Biraz da sen söyle.

Nədir o mahnı ...

Aman başqa yoxdur? Hah, belə!

-Ömər, nə nazlanırsan? Bir az da sən söylə

- Nevâzil olmuşum, Ahmed, bırak sesim yok hiç...

- Sesin mi yok? Açılır şimdi: bir imam suyu iç!

-Soyuqdəymə olmuşam Əhməd, burax,səsim yox heç ...

-Səsin yoxdur? Açılar indi: Bir imam suyu iç !

- Yarin ne istesin Osman?

- Ne işteyim... Burada!

- Dimitri çorbacı, doldur! Ne durmuşun orada?

Sabah hansı iştesən Osman?

-Hansı işteyəm ... Burada!

-Dmitri çorbacı, doldur! Nə durmuşum orada?

- O kim gelen?

- Baba Arif. - Sakallı, gel bakalım... Yanaş.

-O kim gələn?

-Baba Arif. -Saqqallı, gəl baxaq...Yanaş

- Selamünaleyküm.

- Otur biraz çakalım...

- Dimitri, hey parasız geldi sanma, işte para!

- Ey anladık a kuzum...

-Salamın əleykum.

-Otur bir az çakalım ...

-Dmitri, hey, parasız gəldi sanma,işdə pul!

-Ey başa düşdükdə a quzum ...

- Sar be yoldaşım cıgara...

- Aman bizim Baba Ârif susuz musuz içiyor!

- Onun bi dalgası olmak gerek: tünel geçiyor.

-Sar be yoldaşım sigarət...

-Aman bizim Baba Arif susuz musuz içir!

-Onun bi dalğası olmaq gərək: Tunel keçir.

- Moruk, kaçıncı kadeh? Şimdicik sızarsın ha!

- Sızarsa mis gibi yer, yetmemiş adam değil

-Ağsaqqal, neçənci qədəh? Bu saat sızarsın ha!

-Sızarsa mis kimi yər, yatmamış adam deyil

Yavaş yavaş kafalar, kelleler kızışmıştı,

Ağız, burun hele sesler bütün karışmıştı;

Yavaş-yavaş kafalar, kelle kızışmıştı,

Ağız, burun, hələ səslər bütün qarışmış;

Dikildi ağzına baktım, açık duran kapının,

Fener elinde bir erkek, yanında bir de kadın.

Tikildi ağzına, baxdım, açıq dayanan qapının,

Fənər əlində bir kişi, yanında bir də qadın.

Beş on dakika süren bir düşünceden sonra,

Kadın girdi o zulmet-serâ-yi menfûra

Beş on dəqiqə sürən bir düşüncədən sonra,

Qadın da girdi o iyrənc qaranlıq dünyaya

Gözünde ebr-i teessür, yüzünde hûn-i hicâb,

Vücûdu ra'şe-i nâ-çâr-ı ye's içinde harâb,

Gözləri ağrıyla buğulanmış,yüzü utandığından atəşkəsilmişdi,

Çarəsiz kədərlər içində titrəyən bədəni haraptı

Teveccüh eyleyerek sonradan gelen babaya:

-Demek taşınmalı artık çoluk çocuk buraya!

Sonradan gələn Baba'ya yönələrək dedi:

-Demək daşınmalı artıq uşaq-muşaq bura!

Ayol, nedir bu senin yaptığın? Utan azıcık...

Anan da, ben de, yumurcakların da aç kaldık!

-Aaaa, nədir bu sənin etdiyin? Utan azca ...

-Anan da, mən də, uşaqların da aç qaldıq!

Ne iş, ne güç, gece gündüz içip zıbar sâde;

Sakın düşünme çocuklar acep ne yer evde?

-Nə iş, nə güc, gecə-gündüz içib özünü harab ət;

-Əsla düşünmə uşaqlar görəsən nə yər evdə?

Evet, sen el kapısında sürün işin yoksa!

Getir bu sarhoşa yutsun, getir paran çoksa!

-Bəli, sən əl qapısında sürtün işin yoxsa;

-Gətir bu sərxoşa yutsun, gətir pulun çoxsa!

Zavallı ben... Çamaşır, tahta, her gün uğraş da,

Sonunda bir paralar yok, el elde baş başta!

-Yazıq mənə ... Paltar, taxta, hər gün məşğul ol da

-Axırda bir pullar yox, əl əldə, baş başda!

O tahtalar, çamaşırlar da geçti, yok hâlim...

Ayakta sallanışım zorlanır Hudâ âlim!

O taxtalar, paltarlar da keçdi:

Yox hâlim ... Allah bilir, zorla ayaqda dayanışım!

Çalışmadın, beni hep bunca yıl çalıştırdın;

O yavrucakları çıplak, sefil alıştırdın;

Işləmədin, məni həmişə bu qədər il işlətdin;

O yavrucakları çılpaq, yoxsul alıştırdın;

Bilir mahalleli kim, aldığın zamanda beni,

Çehiz çimenle donatmıştı beybabam evini.

Bilir mahalleli ki aldığın zamanda məni.

Cehiz çimenle donatmıştı atam evini

Ne oldu şimdi o eşyâ? Satıp kumarda yedin!

Evet, kumarda yedin, hem de Karşılar’da yedin!

Nə oldu indi o əşya? Satıb qumarda yeddin.

Bəli, qumarda yedin, həm də Karşılar'da yedin!

Kızın yetişti, alan yok, nasıl olur ki?

Soran“Şu sarhoşun kızı İffet değil mi?

Vazgeç aman!”

Qızın yetişdi, sahə yox, necə olur ki?

Soruşan "Bu sarhoşun qızı iffət deyilmi?

Vazgeç aman!"

Diyen kadınlara; “Pek doğru, pek” deyip gidiyor.

Bu söz zavallıyı bilsen ne türlü incitiyor!

Deyən qadınlara; "Pək doğru, çox" deyib gedir.

Bu söz zavallıyı bilsən nə cür incidir.

Benim güzel meleğim, hiç de tâli’in yokmuş: Anan

benim gibi sersem; babansa bir sarhoş!

Mənim gözəl mələyim, heç də talehin yoxmuş:

Anan mənim kimi sərsəm, atansa bir sərxoş!

Necip de minderi koltukta geldi mektepten...

Demiş ki kalfa: “Sekiz aydır almadım hele ben

Nəcib də döşəyi kresloda gəldi məktəbdən ...

Demiş ki kalfa: "Səkkiz aydır almadım hələ mən

Ne haftalık, ne de aylık... Senin baban olacak

Kumarcı, oğlu için az yesin de tutsun uşak!”

Nə həftəlik, nə də aylıq ... Sənin atan olacaq

Kumarcı, oğlu üçün az yesin də tutsun xidmətçi!

Koğuldum anne! deyip ağlıyor zavallı çocuk...

Ne yapsın annesi? Dünyâda bir güvendiği yok!

"Qovuldum ana! Deyib ağlayır yazıq uşaq ...

Nə etsin anası? Dünyada bir güvəndiyi yox!

O bâri bir adam olsun da kalmasın câhil,

Demiştim olmadı...

Lâkin kabâhat onda değil:

O bari bir adam olsun da qalmasın cahil

Demişdim olmadı ...

Lakin qəbahət onda deyil:
O her sabah okuyordu gürül gürül cüz'ünü;

Ayırmıyordu kitaptan ne olsa hiç gözünü.

O, hər səhər oxuyurdu gürül gürül cüzünü;

Ayırmırdı kitabdan nə olsa heç gözünü.

Üç akşam oldu ki yoksun. Necip: Babam nerde!

Ben isterim onu mutlak, demez mi? Bak derde!

Üç axşam oldu ki yoksun.Necip: Atam harada?

Mən istəyərdim onu ​​mütləq, deməzmi? Bax dərdə!

Sular karardı; bu sâatte hiç gezer mi kadın?

O, sarhoşun biri; tut kim sokak sokak aradın...

Sular qaraldı; bu saatda heç gəzə bilərmi qadın?

O, sarhoşun biri; tut ki küçə küçə aradın ...

Nasıl bulursun a yavrum?

Yarın gelir belki,Dedim.

Fakat çocuğun durmuyordu.

Necə taparsan a balam?

Sabah gəlir bəlkə dedim.

Lakin uşağın durmuyordu.

Baktım ki Avutmanın yolu yok; komşunun

Hüseyn Ağ’yı alıp dolaşmadayım yatsı vakti dünyâyı

Baxdım kiOvutmanın yolu yox; qonşunun

Hüseyin Ağanın alıb dolaşmadayım şam vaxtı dünyanı.

Anam benim gibi evlâd doğurmaz olsaydı,

Bu hâli görmeden evvel gözüm yumulsaydı!

Anam mənim kimi övlad doğurmaz olsaydı.

Bu xali görmədən əvvəl gözüm yumulsaydı!

Herif! Şu hâlime bak, merhametli ol azıcık...

Bırak o zıkkımı, içtiklerin yeter artık.

Hərif, bu halıma bax, mərhəmətli ol azca ...

Burax o zıkkımı, içdiklərin bəsdir artıq.

Efendiler, ağalar, siz de bir nasîhat edin,

Sizin belki var evlâdınız...

- Hasan, ne dedin?

Əfəndilər, ağalar, siz də bir nəsihət edin,

Sizin də bəlkə var övladınız ...

-Həsən, nə dedin?

- Bırak, köpoğlu kadın amma çalçeneymiş hâ!

- Benimki çok daha fazlaydı.

-Burax, itbalası qadın amma çalçeneymiş ha!

-Mənimki çox daha çox idi

- Etme!

- Elbet ya!

-Etme!

-Əlbət ya!

Onun için boşadım.

Sen işitmedin mi Halim?

- Kadın lâkırdısı girmez kulağıma zâti benim.

Onun üçün boşadım.

Sən əşitmedinmi xalım?

-Qadın danışığıı girməz qulağıma zati mənim.

Senin kadın dediğin âdetâ pabuç gibidir:

Biraz vakti taşınır, sonradan değiştirilir.

Sənin qadın dediyin sanki başmaq kimidir:

Biraz vaxt daşırsan, sonradan dəyişdirilir.

Kadın bu sözleri duymaz, tazallüm eylerdi;

Herif mezar taşı tavriyle sâde dinlerdi;

Açıldı ağzı nəhayət, açılmaz olsa idi!

Daşıb töküldü içindən bu sonsuz lənət:

Cehennem ol seni hınzır orospu, git:

Boşsun!

- Ben anladım işi, sen komşu, iyce sarhoşsun;

-Cəhənnəm ol səni hınzır orospu, get:

Boşsun!

-Mən başa düşdüm işi: Sən qonşu, yaxşıca sarhoşsun;

Ayıltınız şunu yahut!

- ilişmeyin!

- Bırakın! Herif ayıldı mı, bilmem, düşüp bayıldı kadın!

-Ayıltın bunu yahu!

-İlişmeyin!

-Buraxın! Hərif ayıldı varmı, bilməm, düşüb huşunu itirdi qadın!

Safahat logo

Şablon:Düz liseler için safahat projesi
Şablon:Anadolu liseleri için safahat projesi
Şablon:Sosyal Bilimler Liseleri için safahat projesi
Şablon:Türki Dillerde Safahat Projesi
Şablon:Safahat İngilizceye Tercüme Projesi

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.