FANDOM


Kalbindeki kiralık oda vesvese

Kalbindeki kiralık oda vesvese

Kalbindeki kiralık oda vesvese

Şeytanın Klasik Esprileri )

Şeytanın Klasik Esprileri )

Şeytanın Klasik Esprileri :)Yoksa senin vesvese gelebilecek bir namazın bile yok mu kardeşim? Vesveseden namaz kılamıyor musunuz ? Abdest alırken gelen vesveselerden kurtulma yolları. - Sözler Köşkü'nü Facebook, Twitter ve Instagram'dan da takip edebilirsiniz. ╚►Volkan Atmaca'ya Ulaşabileceğiniz ve Sorular Sorabileceğiniz Sosyal Medya Adresleri: Instagram: https://www.instagram.com/volkanresmi Twitter: https://twitter.com/volkanresmi

Wikipedia-logo-tr
'den Vesvese ile ilgili bir şeyler var
Nas suresi ulu camii
Bakınız

Şablon:Nasbakınız - d


Nas ٱلنَّاسِ Nas Suresi
Nas suresi pek çok açıdan mucizedir.
Mucize olduğunu her anlayış seviyesinde adama anlatır.
Hem mesela; Sur-i nası hızlı okuyan birisi der ki burda bir fiskos var... Nefes hırıltıları.. İnsanları sesle işleyen bir ağız ve dişlerin akustiğini hissedebilrisiniz.
Kulakları duymayan bir engelli de bu ayetten nasibini alır.
Mesela;
Bunu yazan hattat muhteşem bir iç derinliği ile ayetin mucizesini keşfetmiş...
1. Hattat her ayetin sonundaki SİN harflerini merkeze almıştır.
2. Kıraat ilminde sin harfinde bulunan çıkıntılar zaten "diş" olarak tabir edilmektedir.
3. Sure'de geçen 8 SİN harfinin içindedeki 4 er diş (yani çıkıntı) çarpıldığında ise 32 diş etmektedir.
4. Bu da ağızdaki tam 32 dişe denk gelmektedir.
5. Modern diş tedavi formlarında ise; ağızın altı 4 parça üstü 4 parça olarak ele alınır.
6.Ha unuttuğum bir ayrıntı. Arapça'da sin diş demektedir.
Bu da işitme engelli veya avam bir gören göze quranın mucize olduğunu isbat etmeye yeterde artar bile... Bu bilginin keşfi... Okulda bize din dersinde hocamız, nas suresi hızlı okunduğunda bu fısıltı sesini duyarsınız demişti.
29 eylül günü pazar günü BS doktoralı Üniversiteyi ilk 25 kişi arasında kazanmış bir bir misafirimizle Bursa Ulu camiine gittik. Turist rehber kokartı olan Zafer İhtiyar, bu konuda kitap yazmış Kaynak yayınlarında çıkan Ulucami eseri olan bir rehber tarihçi olarak anlatıyor. Bu hatta gelince çiçek şekline benzetmişti. Çıkışta dedim ki hocam bu çiçek değil; diş bir ağız resmedilmiş dedim. Ayeti hızla okuyunca fiskos sesleri çıktı aaa şaşırdım dedi. Bu arada ODTÜ lü enişte saymaya başladı. Sekiz sin 4 er dişten 32 diş eder , dedi. Ben şaşırdım. Enişteyeçocuklar gibi sevinerek sarılarak, kutladım. "Bugün bendensin" dedim. Nasıl farkettin dedim. Abi dedi, biz matematikçiyiz, Baktım sin 3 er dişten olmadı sin in sonundaki dişide ekleyince 32 diş etti dedi. O gün sevinçle ayrıldık. Ertesi gün bu olayı mülkiyeyi birincilikle bitiren bir arkadaşıma anlattım. A dedi sin de zaten arağça diş demektir.ç dedi... İki günde kuranın insanı aciz bırakan 3 husiyetini yakaladık. Muhteşem bir anı oldu..
peygamber efendimizin dişlerini bir ilahi şöyle tarif eder; Yasin'in sini gibi sanki dişleri
Nas Nass An-Nas An-Nass
Nas Suresi Nas Suresi/1-6
Kavramlar
İstiaze nas Vesvas Hannas Yuvesvisu Fi Sudur Cin Vennas
Bak HDKD/Nas elmalı orijinal tefsiri PDF formatı için : tıklayınız
Dosya:114-Nas.pdf
Sadeleştirilme :
HDKD/Sadeleştirilmiş/Nas
HDKD/Nas/Sadeleştirilmiş
Kelime meali - KK/Kelime meali/Nas
Şablon:Sayfa Sayfa KK

Tefsirler Orijinal PDF HDKD Nas Suresi/Fahruddin Er-Razi Nas Suresi/Elmalı Orijinal HTML arabi huruf yazıldı Nas Suresi/Elmalı Bu alttaki sayfaya eklenmeli Nas Suresi/HDKD HDKD/Nas Suresi Nas Suresi/HDKD/Sadeleştirilmiş Nas Suresi/Kurtubi Nas Suresi/Vehbe Zuhayli Nas Suresi/Zemahşeri Nas Suresi/Keşşaf Nas Suresi/Ömer Nasuhi Bilmen Nas Suresi/Hulasat-ul Beyan Fi tefsiril-ul Kur'an Nas Suresi/Ruh-ul Beyan Nas Suresi/Kadı Beydavi Nas Suresi/Tefsir-ul Munir Nas Suresi/Mefatih-ul Gayb Nas Suresi/İbn-i Kesir Nas Suresi/Ruhul Beyan Tefsiri/Arapça
Nas Suresi/Hat
Nas Suresi/Video Nas Suresi/VİDEO
Nas Suresi/Azerice Nas Suresi/Özbekçe Nas Suresi-KSGK Nas Suresi/Albanian Nas Suresi/Çince Nas Suresi/Bulgarca Nas Suresi/Norveççe
Nas Suresi/MEAL
Nas Suresi/TEFSİR
Nas Suresi/TEZHİB
Nas Suresi/HAT
Nas Suresi/FAZİLETİ
Nas Suresi/HİKMETLERİ
Nas Suresi/KERAMETLERİ
Nas Suresi/AUDİO
Nas Suresi/HADİSLER Nas Suresi/NAKİLLER Nas Suresi/EL YAZMALARI Nas Suresi/VP Nas Suresi/WP Nas Suresi/Transkriptleri
Nas kelimesinin geçtiği ayetler
Şablon:Nas Şablon:KK

Dis-tablosu-300x285

Modern Diş şeması - Modern diş tablosu

Kk604

Öncesi:Felak Suresi - Sonrası:Hatim duası

Nas Suresi Tefsiri

Nas Suresi Tefsiri

NAS SURESİ TÜRKÇE

NAS SURESİ TÜRKÇE.wmv

NAS SURESİ TÜRKÇE

Abdussamed nas suresi

Abdussamed nas suresi

Abdussamed

Çocuklarla Kur'an Talimi - Nas Suresi

Çocuklarla Kur'an Talimi - Nas Suresi

Husari ile çocuklarla Kur'an Talimi dersi

Çocuk hafız sümeyye eldeb -nas suresi www.ashabilyemin

Çocuk hafız sümeyye eldeb -nas suresi www.ashabilyemin.com

çocuk hafız sümeyye eldeb

Nas suresi

Nas suresi.mpg

nas suresi

İfam 2, Halka, Nesefi Tefsiri, Nas Suresi

İfam 2, Halka, Nesefi Tefsiri, Nas Suresi

İfam 2, Halka, Nesefi Tefsiri, Nas Suresi

Kabe imamları nas suresi

Kabe imamları nas suresi

Kabe imamları nas suresi

Vesvese, Şübhe. Tereddüt. Kuruntu. Aslı olmayan ihtimaller. Vesvas ise vesvese veren demektir.

Vesvese, lügatta

hışırtı, fısıltı gibi gizli ses demektir. Bu münasebetle gönülde tevali ve tekerrür eden gizli söze vesvese; ve bir nefse böyle bir söz ilka etmeğe de, vesvese vermek tâbir olunur.) (E.T.)

ÖrneklerEdit

Arkadaş! Vesvese ve evham zulmetleri içinde yürürken, Resul-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmın sünnetleri birer yıldız, birer lâmba vazifesini gördüklerini gördüm.

Her bir sünnet veya bir hadd-i şer'i zulmetli dalâlet yollarında güneş gibi parlıyor.

O yollarda, insan zerre miskal o sünnetlerden inhiraf ve udul ederse; şeytanlara mel'abe, evhama merkeb, ehval ve korkulara ma'rez ve dağlar kadar ağır yüklere matiyye olacaktır.

Ve keza o sünnetleri, sanki semadan tedelli ve tenezzül eden ipler gibi gördüm ki: Onlara temessük eden yükselir, saadetlere nâil olur.

Muhalefet edip de akla dayananlar ise, uzun bir minâre ile semaya çıkmak hamakatinde bulunan firavun gibi bir firavun olur. M.N.

Ey su-i vesveseden me'yus nefsim! Tedai-yi hayâlât, tahattur-u faraziyat, bir nevi irtisam-ı gayr-ı ihtiyarîdir. İrtisam ise, eğer hayırdan ve nuraniyetten olsa, hakikatın hükmü bir derece suretine ve misaline geçer. Güneşin ziyası ve harareti, âyinedeki misaline geçtiği gibi... Eğer şerden ve kesiften olsa, aslın hükmü ve hassası, suretine geçmez ve timsaline sirayet etmez.

Meselâ necis ve murdar bir şeyin âyinedeki sureti ne necistir, ne murdardır. Ve yılanın timsali, ısırmaz.İşte şu sırra binaen, tasavvur-u küfür, küfür değil; tahayyül-ü şetm, şetm değil. Hususan ihtiyarsız olsa ve farazî bir tahattur olsa, bütün bütün zararsızdır. Hem ehl-i hak olan Ehl-i Sünnet ve Cemaatin mezhebinde bir şey'in şer'an çirkinliği, pisliği; nehy-i İlâhi sebebiyledir. Mâdemki ihtiyarsız ve rızasız bir tahattur-u farazîdir, bir tedâî-yi hayalîdir; nehiy ona taalluk etmez. O dahi ne kadar çirkin ve pis şeyin sureti dahi olsa, çirkin ve pis olmaz. M.)

İnsan kalben ve fikren hakaik-i İlâhiyeye bakıp düşündüğü zaman, bilhassa namaz ve ibadet esnasında, gerek şeytan tarafından, gerek nefsi tarafından pek fena, pis ve çirkin vesveseler, hâtıralar, sinekler gibi kalbe, akla hücum ederler.

Bu gibi hevâî, vehmî ve çirkin şeylerin def'iyle uğraşan adam, o vesveselere mağlup olur. Ancak onları mağlup edip kaçırmak çaresi, müdafaayı terk edip onlar ile uğraşmamaktır. Evet arılar ile uğraşıldıkça onlar hücumlarını arttırırlar.

Onlara karışılmadığı takdirde, insanı terkeder, giderler.

Hem de o gibi vesveselerin, ne hakaik-ı İlâhiyeye ve ne de senin kalbine bir mazarratı yoktur.

Evet, pis bir menzilin deliklerinden semânın güneş ve yıldızlarına, cennetin gül ve çiçeklerine bakılırsa, o deliklerdeki pislik ne bakana ve ne de bakılana bulaşmaz. Ve fena bir te'sir etmez. (Hâşiye)

(Hâşiye): O çirkin sözler senin kalbinin sözleri değil. Çünkü senin kalbin ondan müteessir ve müteessiftir. Belki kalbe yakın olan lümme-i şeytanîden geliyor. Meselâ: Sen namazda, Kâbe karşısında, huzur-u İlâhîde âyâtı tefekkürde olduğun bir halde, şu tedâî-yi efkâr seni tutup en uzak mâlâyâniyat-ı rezileye sevkeder. Meselâ: Ayinenin içindeki yılanın timsali ısırmaz. Ateşin misali yakmaz. Ve necasetin görünmesi âyineyi telvis etmez. M.N.)


Sözlük anlamı Edit

"fısıltı, hışırtı gibi gizli söz, fiskos, kuruntu, işkil" gibi anlamlara gelen vesvese,

Istılah anlamı Edit

Şeytanın ilkâı, kötü bir işin yapılması, iyi bir işin terkedilmesi veya geciktirilmesi ya da eksik yapılması için insanı kışkırtması, aklını çelmesi, nefsin bayağı arzularına uymaya teşvik etmesi demektir.

Vesvese kelimesi Kur'ân'da dört yerde geçmektedir. Edit

Vesvesecinin (vesvâs) şerrinden Allah'a sığınılması emredilmiş (Nâs, 114/1-6), şeytanın Hz. Âdem ile eşini cennetten vesvese yoluyla çıkardığı bildirilerek müminlerin bu konuda duyarlı olmaları ısrarla istenmiştir (A'râf, 7/20).

Hz. Peygamber de müminlere vesvese ile hareket etmemelerini tavsiye etmiş, vesvesenin dinî-hukukî bir hüküm doğurmayacağını bildirmiş ve vesvese ile hareket edenin talâkını (boşamasını) geçerli saymamıştır (Buhârî, Talâk, 11).

Visvâs da aynı anlamdadır. (M.C.)

Edit

Edit

Ico libri Anlamlar Şüphe, kuruntu, işkil.

İlgili Deyim ve Bileşik Fiiller Edit

vesveseye düşmek -Şüpheye düşmek, şüpheye kapılmak.

Vesvâs, Edit

vesvese veren şeytan demektir.

  • Bu, gizli, söz ve kişinin içinden geçen kelam mânâsına gelen "vesvese" kelimesinden türetilmiştir.
  • A'şa şöyle der: O dönüp gittiğinde, vesvese verici olarak zînetinin sesini duyarsın.[108]Kurtubî, 20/261
  • Vesvâs, "vesvese" manasına ism-i masdar veya muzaf rubainin masdarı bu vezinden de geldiğine göre, masdar olmakla beraber çok vesveseci, "muvasvis" manasına, mübalağa için sıfat ve isim olarak kullanılmıştır.
  • Vesvese, kesilmiş, vesvese kaynağı demek gibidir. "El-vesvâs" şeytanın bir ismi olmuştur.
  • Ebû Hayyân, "el-vesvâs" şeytanın ismidir, ancak, şehvetlerin fısıldadığı vesveseye de denilir.
  • Vesvese, esasen, fis, hiş demek yavaş fısıltı yapmak, fiskos etmek gibi gizli sese denilir.
  • Huliyyat fısıltısına, "vesvâsü'l-huliy" denilmesi bundandır, demiştir.
  • Kâmûs'ta geçtiği üzere, avcının ve köpeklerin yavaşça çıkardıkları seslere de "vesvâse" ve "vesvâs" denir.
  • Bu nedenle, nefsin veya şeytanın kalbe ilka ve ilham ettiği, fısıldadığı, hayırsız, faydasız, alçak hatıra ve dağdağaya "vesvese" denilmesi genel kabul görmüştür.
  • "Vesvese" kelimesi Kur'ân'da hem nefsin ("nefsinin ona ne fısıldadığını biliriz"[109]Kaf: 50/16.) ve hem de şeytanın vesvesesi ("Şeytan ona vesvese verdi")[110]Taha: 20/120, A’raf: 7/20. olarak kullanılmıştır.

Vesvese nedir, yani bir karakter midir? Bazısı çok vesvas olurken, kimisinde hiç vesvese olmaz... Edit

"EY MARAZ-I VESVESE İLE MÜPTELÂ! Biliyor musun, vesvesen neye benzer? Musibete benzer. Ehemmiyet verdikçe şişer; ehemmiyet vermezsen söner. Ona büyük nazarıyla baksan büyür; küçük görsen küçülür. Korksan ağırlaşır, hasta eder; havf etmezsen hafif olur, mahfî kalır. Mahiyetini bilmezsen devam eder, yerleşir; mahiyetini bilsen, onu tanısan, gider..."(1)

Allah insanları bir tarağın dişleri gibi eşit yaratmamıştır. Allah, her insana farklı bir donanım farklı bir fıtrat vermiştir. Ve insanları ona göre imtihan ediyor. Bazı insanların fıtratı vehim ve vesveseye yatkın iken bazılarınki olmayabiliyor. Nasıl bazı insanlar doğuştan kör ve sağır oluyor ve ona göre imtihana tabi tutuluyor ise, aynı şekilde bazı insanların fıtri zafiyetleri de ona imtihan vesilesi olabiliyor.

Vehim noktasından sağlam olan birisi de başka alanda imtihana tabi tutuluyor olabilir. Böyle İlahi hikmetleri muhat bir şekilde tartmak ve anlamak insanın altından kalkacağı bir yük değildir. Ama şunu biliyoruz ki, "Allah kimseye kaldıramayacağı yükü yüklemez", onun her icraat ve fiilinde hadsiz bir adalet ve hikmet hükmediyor. Sonsuz adalet ve hikmeti kainat ile sabit olan Allah’ın, bazı işlerindeki hikmet ve adaleti tam göremememiz bizim eksik ve noksanlığımızdır.

(1) bk. Sözler, Yirmi Birinci Söz, İkinci Makam.



24 Mart 2010 Çarşamba


CİNLER- VESVAS- HANNAS!.. Edit

KURAN’DA CİNLERLE İLGİLİ BAZI AYETLER Edit

“ Cannı da (insten/insandan evvel) Mesamata (yani maddeye) nüfuz edici ateşten (şualardan) yarattık.” (Hicr-27) “O gün ki (Allah) onların hepsini toplayacaktır. (ve şöyle hitab edecektir): «Ey cin cemaati, insanlardan bir çoğunu (baştan çıkartıp) almak, (kendinize tabi kılmak) kaydına düştünüz ha!..” (Enâm-128) “Ben cinleri ve insanları sadece kulluk etme­leri için yarattım...” (Zâriyat-56) — (Kıyamet gününde hitap edilir): — “ Andolsun ki ben, cehennemi bütün insan ve cinlerden (müstehak olanlarla) dolduracağım.”(Hud-119) “ O gün ki (Allah) onların hepsini toplayacaktır. (ve şöyle hitab edecektir): «Ey cin cemaati, insanlardan bir çoğunu (baştan çıkartıp) almak, (kendinize tabi kılmak) kaydına düştünüz ha!..” (Enâm-128) “Ben cinleri ve insanları sadece kulluk etme­leri için yarattım...” (Zâriyat-56)

CİNLER İSTİHBARAT YAPMAK İÇİN YOLA ÇIKIYOR Edit

Allah’ın Resulü yoldaşlarından bir takım insanlarla Ukaz panayırına doğru gidiyordu. Cinnîlerin gökyüzünden haber almasına bir engel girmişti. Üzerlerine kıvılcımlar atılmıştı. Bunun üzerine Cinnîler kendi topluluklarına geri dönmüşlerdi. Toplulukları onlara, “ne oluyor” dediklerinde, demişlerdi ki bizimle gökten gelen haberler arasına bir engel gerildi. Üzerimize kıvılcımlar yollandı. Bunun üzerine kavimleri onlara demişti ki; “sizinle gökyüzünden gelen haberler arasına bir engelin girmiş olması yeni meydana gelen hadise yüzündendir. Hadi varın dünyanın doğusunu, batısını gezin. Sizinle gökyüzünden gelen haberin arasına giren engeli görün...” Bunun üzerine onlar kendileriyle gökyüzünden gelen haberlerin arasına giren engeli bulmak üzere doğuda batıda dolaşmaya başladılar. İşte Tuhame yönüne yönelmiş bulunan o gruplardan birisi Ukaz panayırına doğru Nahle'de duran peygamberin yanına geldi. Hz. Peygamber dostları ile birlikte sabah namazını kılıyordu. Kuran sesini duyunca ona kulak verdiler. Dediler ki vallahi bizimle gökyüzünün haberi arasına giren engel budur. İşte oradan kavimlerine geri döndükleri zaman şöyle dediler: «Ey kavmimiz bizi doğru yola ileten acayip bir Kuran dinledik ve ona inandık. Ve biz Rabbimiz’e kimseyi ortak koşmayacağız.” Bunun üzerine yüce Allah sevgili peygamberine şu âyeti kerîmeyi inzal buyurdu : «De ki : Bana vahyolundu ki cinlerden bir taife Kuran'ı dinledi. “

CİNLERİN CİSİMLERİ HUSUSUNDA TARTIŞMALAR Edit

Kadı Ebu Yalâ der ki: «Cin, teşekkül etmiş cisimlerden ve şekillenmiş şahıslardan ibarettir. Büyümüş ve gelişmiş olması mümkündür.

Ebul - Kasım El - Ensarî, El-İrşad'ın şerhinde Kadı Ebu Bekir'den naklen şöyle yazmaktadır: «Biz diyoruz ki , onları gören görür. Çünkü Allah ona görme hissini vermiştir. Böyle bir algılayışa sahip olamayan da tabiî ki göremez. Onlar içiçe geçmiş, birleştirilmiş cisimlerden ibaret oldukları için görülebilirler. Bazıları da cinlerin ince ve basık cisimlerden teşekkül ettiklerini iddia ederler.

Bu, makul ve tutarlı bir düşünce olmakla birlikte, onların şekli hakkında kesin bir delil bilmiyoruz.

Soru: Cinler nasıl olur da ateşten yaratılmış olabilirler? Ateş parçaları ve alevleri tabiatı itibariyle birbirinden ayrılıp bir bünye halinde sabit olmaz? Cevap: Hayat cismin hepsine alakadar etmez. Cismin diri olan yeri hayatın açığa çıktığı yerdir. Kaldı ki, hayatın bir bünyeye muhtaç olduğuna bilsek bile bu, Allah’ın yaratıcı kudretinde zor değildir. Çünkü O, bunu da yaratmaya kadirdir. Nasıl su içinde yanıcı ve yakıcı gazlar bir araya geliyorsa cinlerin mahiyetinde de böyle bir araya getirilmiş enerji kullanılmış olabilir.

Soru: Cinlerin ve meleklerin ince cisimler olması nasıl mümkün olur? Çünkü onların kuvvetleri arşı yüklenip taşıyacak kadar, şehirleri altüst edecek kadar büyüktür. Cebrâil’in kanatlarıyla bâzı yerleri nasıl altüst ettiği hepimizce malûmdur? Cevap: Bu da Allah'a göre mümkündür. Çünkü melekler ve cinler böyle olmakla beraber Allah onlara fazla kuvvet ihsan edebilir. Kaldı ki kanattan kasıt kuşların kanadı değil bir nevi pervaneler gibi dönen enerji kalkanları.

Onların ince ve küçük cisimlerden teşekkül ettiklerine delil olarak şu âyette de işaretler vardır: «Çünkü o da, kabilesinden olanlar da sizi, sizin kendilerini göremeyeceğiniz yerlerden muhakkak görürler.» (Araf: 27).

Soru: Lâtif olan bir cismi görmekte göz nurunun kuvvetli olmasına ihtiyaç görülmüyor mu?

Cevap: Evet. Ama bu ince cisimlerde bahis konusu olabilir. Kalın cisimlerde değil. Rüzgâr ince ve lâtif olduğu müddetçe biz onu göremeyiz. Fakat tozları havaya kaldırıp kalınlaşınca görürüz. Bu gayet açık bir meseledir. İşte bu sebeple biz diyoruz ki, eğer Allah cinlerin cisimlerini kalın yaratıp görme gücümüzü şimdiki halinden daha tabiî kılsaydı elbette ki onları görebilirdik.


CİNLER VE ŞEYTANLAR İNSANLARIN ŞEKLİNE DE GİRER Mİ?.. Edit

Şurası bir gerçektir ki, cinler, insan, hayvan, kılığına bürünüp muhtelif şekiller alırlar. Hattâ katır ve merkep şekline girdikleri, kuş kılığına bürünüp havada uçtukları da görülmüştür.

Rahatlıkla suyun bir bardağın şeklini alması gibi insan kalıbına da bürünürler. Nitekim Şeytan, dini kaynaklarda anlatıldığı gibi Kureyş halkına, orada yaşayan Suraka bin Malik b. Caşem kılığında gelmiştir. Bu durum Hz. Muhammed ve yoldaşları Bedir savaşına hazırlanırlarken olmuştur.

Allah şöyle buyurmuştur:

— O zaman Şeytan onların yaptıklarını methedip şöyle demişti: «Bugün size; insanlardan galebe edecek hiç bir kimse yoktur. Ben de sizin muhakkak ki yardımcınızım).» Sonunda iki ordu (karşı karşıya) göründü, «Ben sizden katiyen uzağım, gerçek ben sizin göremeyeceğinizi görüyorum. Ben Allah'tan korkarım elbet! Allah azabında çok şiddetlidir.» diyerek iki topuğu üstüne (tabana kuvvet) kaçtı..» (Enfâl: 48).

Nitekim O, Darun Nedve'de bir takım insanların Allah’ın Resulü hakkında; “Onu öldürelim mi, hapis edelim mi? Yoksa yurttan çıkaralım mı?..” diyerek toplandıklarında, yaratılışı cinlerden olan Şeytan “Necidli bir ihtiyar” kılığına girmiştir. Allah şöyle buyurmuştur: «Hani bir zaman o küfür edenler seni tutup bağlamaları, ya da öldürmeleri yahut (yurdundan zorla) çıkarmaları için sana tuzak kuruyorlardı. Onlar bu tuzağı kurarlarken Allah da onun karşılığını yapıyordu. Allah tuzak kuranlara karşılık verenlerin en hayırlısıdır.» (Enfâl, 30).

Bu hususta Kadı Ebu Yalâ'nın fikri: Şeytanlar kendi kendilerine şekillerini değiştiremezler. Buna güç ve kabiliyetleri yoktur. Ne var ki Allah onlara “bazı tısımlı kelimeleri” ve “işleri” öğretmiştir. “O kelimeleri söylediklerinde ve yahut o işleri yaptıklarında Allah onları bir hâlden diğer bir hâle veyahut bir şekilden başka bir şekle sokar. “Bunları görenler de cinlerin kendi kendilerine tebdili kıyafet yaptıklarını sanırlar. Oysa onları bir hâlden diğer hâle çeviren kendileri değil, Allah’tır... Çünkü kendi kendilerine bunu yapamazlar. Böyle bir şey yapmaya kalkıştıklarında bünyeleri parça parça olur ve hayat denilen bir şey kalmaz. Öyleyse izinsiz böyle bir şey yapmalarına da imkân yoktur. Zira tüm varlıklara iyilik ve kötülük yapma kudreti verilmiştir ta ki imtihan yeri olan dünya da kazananlar ve kaybedenler sonucu kendi fiilleriyle ortaya döksünler!..

İblis'in, Suraka bin Malik'in şekline girdiği, Cebrail'in Sahabeden “Dihye-i Kelbi”nin kılığına büründüğü meselesine gelince, yukarıdaki yorumumuzla anlaşılabilir.

Allah onu bir sözü söylemeye izinli kılmıştır ve o bu sözü söyleyince o kılığa kolayca girebilmiştir. —Tabiî bu da Allah'ın izni ve sırri kudretleriyle olmuştur—.


CİNLER NERELERDEDİR?.. Edit

Ebu Muhammed Abdullah b. Muhammed b. Câfer, “El-Azame” adlı kitabının 12. cüzünde der ki: «Hadîs âlimlerinden Bilâl b. el - Hâris'in şöyle anlattığını naklediyorlar: Seferlerin birinde Allah'ın Resulü ile birlikte bulunuyorduk. İhtiyacını gidermek için yanımızdan uzaklaştı. Ona su getirdim. Bir de baktım ki yanında birtakım adamların gürültüler çıkararak konuştuklarını duydum. O güne kadar böyle bir şey duymamıştım. Bunun hakikatini Hz. Peygamberden sorunca şu cevabı aldım: İmanlı cinlerle inkarcı cinler arasında anlaşmazlık çıktı. Kendilerini ayrı ayrı yerlere yerleştirmem için benden ricada bulundular. Bunun üzerine Müslüman cinleri köy ve dağlara, inkarcı cinleri de dağlardaki vadilerle denizlerdeki mağaralara yerleştirdim».

Zemahşerî, “Rebi’ul Ebrar” adlı kitabında şöyle der: “A'raf anlatır: Birçok çadırların bulunduğu yere geldik. Birçok insanları gördük. Aradan çok zaman geçmeden onları kaybettik. Onlar o gördükleri insanların cin, çadırların da onların evleri olduğuna inandılar.”

SİHRİN VE HASTALIKLARIN MERKEZLERİ Edit

“El-Müvetta” adlı eserinde İmam Malik anlatıyor: «Hattab'ın oğlu Ömer Irak'a gitmek istedi Kab’ul Ahbar ona şöyle dedi: «Ey Mü'minlerin Emîri, Gitme!.. Çünkü sihrin ve kötülüğün onda dokuzu oradadır. Belalı cinler ve korkunç hastalıklar vardır orada». Ebu Bekir b. Ubeyd, “Mekâyidü'ş Şeytan” adlı kitabında der ki: «Hadîs bilginleri bize Câbir oğlu Yezid'den şöyle naklettiler: «Müslüman evlerinin tavanlarında Müslüman cinler bulunur. Öğle vakti sofraları konulduğunda tavandan aşağıya inip onlarla beraber yemek yerler. Akşam sofraları kurulduğundan yine onlarla birlikte akşam yemeğini yerler. Allah onları Müslümanlara yardımcı kılar. »

İbni Ebî Dâvud der ki: Hişâm, el-Muğîre'den o da İbrahim'den şöyle nakletmiştir: “Tuvalet deliğinin ortasına çiş etmeyin. Çünkü oradan size bir cinni/mikrop sıçrar da hastalık olur.”

Zeyd b. Erkam, Allah’ın Peygamberinden naklediyor: «Bu otluk sahiplidir. Sizden biriniz helâya geldiğinde şöyle desin: “Allahümme innî eûzü bike minelhubsi ve’l habâisi”. Bu hadîsi Tirmizî, Nesaî ve ibn-i Mâce rivayet etmiştir. Helâda iken cinler, insanın avret mahalline bakarlar. O yüzde bu yerleri sakınmadan banyo ve tuvaletlerde uzun süre kalmak bir çok hastalığın ve marazın bünyeye taşınmasına vesile olmaktadır. Enes'den şöyle nakledilmiştir: «Allah'ın Resulü helâya girdiklerinde: “Allahümme inni eûzü bike minel-hubsi vel-habâisi” derlerdi».


MEZARLIKLARDAKİ ŞER KONSEYİ Edit

Cinlerin en çok bulundukları yer hamamlar, otluklar, mezbelelikler gibi yerlerdir. Kötü niyetli cinler bu gibi pis yerlerde daha çok bulunurlar. Bu tip yerlerde namaz kılınmasını dahi yasaklayan hadîslerden bahsedilmiştir. Çünkü bu gibi yerler şeytanların uğrağıdır. İslam adabı bilginleri bu yerlerin kirlerin akıtıldığı yerler olması nedeniyle oralarda namaz kılınmasını doğru bulmamışlardır. Hamam ve ahırlarda namaz, şeytanların uğrağı olduğu için kılınmamaktadır. Kabirde namaz kılmak şirke vesile olacağı için yasaklanmıştır. Kaldı ki, kabirler de yatanın durumuna göre şeytanların uğrağı olabilir.

Şeyhlik veya keramet sahibi olduğunu iddia eden bir takım kimseler de bu gibi yerlere gelip şeytanlarla karşılıklı konuşurlar. Onları görenler de keramet gösterdiklerini sanırlar. Oysa yaptıkları iş kâhinlerinkinden farksızdır. Putların içine girip putperestlere âdet üstü işler gösteren sihirbazlar güneş, ay ve yıldızlara tapanlar da böyle şeyler yaparlar. Birtakım tesbihler, elbiseler asarlar ve bundan medet beklerler. “Ruhaniyetü't-Tevakib” diye adlandırdıkları şeytanlar gelirler, onların bazı ihtiyaçlarını karşılarlar. İstediklerini öldürtürler, dilediklerini hasta yaptırırlar veya sevdiklerini getirirler. Lâkin farkına varmadan elde ettikleri zarar, kavuştukları yarardan daha büyük ve tehlikelidir. Çünkü onlara yarardan kat kat üstün zarar getirmektedirler.


İNSANLARIN EVLERİNE ŞEYTANLARIN GİRMESİ Edit

Müslim ve Ebû Dâvud, Câbir'den rivayet ediyorlar: Cabir, Allah'ın Elçisi’nin şöyle dediğini duymuştur: «Kişi evine girmek istediğinde girerken ve yemek yerken Allah'ın ismini zikr ederse, şeytan çetesine hitaben şöyle der: «Siz burada barınamazsınız ve yemek de yiyemezsiniz.» Eve girerken Allah'ın ismini söyleyip yemek yerken söylemezse, şeytan: «Yemeğe yetiştiniz, fakat burada kalamazsınız» der. Eve girerken Allah'ın ismini zikr etmezse, şeytan: «Yemeğe yetiştiniz. Burada da kalabilirsiniz» der.


CİNLER DE YERLER İÇERLER Mİ?.. Edit

Kâdı Ebû Yâ'lâ şöyle der: Cinler de yerler, içerler ve evlenirler.

Bu konuda, ilim adamları üç ayrı fikir ortaya atmışlardır:

1— Cinler yemezler ve içmezler. Bu söz itibar edilmeyen bir sözdür.

2— Onlardan bir kısmı yer, içer; bir kısmı yemez, içmez. Bu fikri, ileride gelecek olan Vehb'den nakledilen bir hadîs teyid etmektedir.

3— Bütün cinler, yerler, içerler. Bu kanaatte olan âlimler, nasıl yiyip içtikleri hususunda fikir ayrılığına düşmüşlerdir. Bir kısmı şöyle diyorlar: Onların yeme - içmeleri sadece koklamak ve gönlü rahatlatmaktan ibarettir. Yoksa bizim gibi çiğneyip yutma suretiyle değildir. Diğer bir kısım ilim adamının görüşü ise şöyledir: Onların yeme içmeleri aynen bizim gibidir. Çiğnerler ve yutarlar. Bu konuda bildirilen haber ve hadîsler bu fikri teyid etmektedir.

Meselâ; çiğneyip yuttuklarına Ebu Dâvud'un rivayet ettiği Ümeyye b. Mahşî'nin hadîsi delil olmaktadır. O rivayette şöyle bir bilgi vardır: «Onunla beraber şeytan da yiyordu. Allah'ın ismini anınca, şeytan birden kusup karnındakileri çıkardı».

Ebû Ömer b. Abdil Berr. Hadîs bilginlerinin, Abdüssamed b. Ma'kal'den söyle naklettiklerini anlatıyor: Cinler hakkında kendisinden bilgi isteyenlere Vehb b. Münebbih şöyle dedi: Onlardan bir kısmı yer, içer, evlenir ve nesil üretir. Onlardan bâzıları da, sihirbaz ve azgın cinlerdir.

Sahîhayn'da şöyle varid olmuştur: «Cinler Allah Elçisinden yemek istediler. Üzerine yemeden evvel Allah'ın ismi anılmış her yiyecekten geriye kalan “kemik ve tezek” sizin yemeğinizdir, buyurdu ».

İbn-i Selâm bu hadîsin tefsirinde şu hususu ilâve etti: «Tezek onlar için yemyeşil bir ot oluverir».

Peygamber Efendimiz, bu sebepten kemik ve tezekle tuvalette temizlik yapılmasını yasak etmiştir. Bu hususta birçok güvenilir hadîs bildirilmiştir.

Müslim ve diğerlerinin derlediği güvenilir hadislerde, Selmân el Fârisî'den şöyle nakledilmiştir: «Def-i hacette/ihtiyaç giderilirken Kıbleye karşı durmamızı sağ elle o uzvumuzu temizlememizi, su yoksa üç taştan az kullanmamızı, tezek veya kemikle bu işi yapmamamızı bize Allah'ın Resulü yasak etmiştir».

Müslim'in “Sahîh'i Buhari” isimli eserinde ve diğer hadîs mecmualarında Câbir'den şöyle nakledilmiştir: «Allah'ın Resulü kemik veya tezekle temizlenmemizi yasaklamıştır». Hüzeyme b. Sâbit ve diğerlerinin yaptıkları rivayette de bu yasak vardır.

Bu yasağın sebebi, İbn-i Mes'ud'dan nakledilen bir hadîsde izah edilen şu husustur: «Bana bir Cin davette bulundu, beni alıp götürdü. Onlara Kurân okudum. Sonra beni alıp götürdüler, eserlerini ve ateşlerinin eserlerini gösterdiler. Aynı zamanda benden azık istediler. Ben de onlara dedim ki: Üzerine Allah'ın ismi zikredilmiş herhangi bir kemik elinize geçerse işte o, ve bir de alâf artığı (tezek) sizin azığınızdır.”


YILAN KILIĞINDA BİR CİN... Edit

«Efendimiz ile birlikte yürüyorduk. Bir yılan gelip yanında durarak ağzını Hz. Peygamber'in kulağına yaklaştırdı. Sanki ona bir şey fısıldıyordu. Allah Elçisi «Evet!» dedi. Ve yılan ayrıldı. Bunun durum üzerine Hz. Peygamberesoru sorulunca, dediler ki: — O cinlerden bir adamdır; bana şöyle dedi: «Ümmetine emret de tezek ve kemikle taharetlenmesinler. Çünkü Allah bunları bize azık yaptı.»

«Cinler yemez-içmezler» sözü sahîh hadîslerle çatıştığı için doğru değildir.

Eğer bu sözlerinden, bir kısım cinlerin yemediklerini, içmediklerini kastetmişlerse bir derece hak verilir. Fakat sahîh hadîslerden bütün cinlerin yeyip içtikleri anlaşılmaktadır.

CİNLERİN DAVETSİZ YEME VE İÇMELERİNİN ENGELLENMESİ Edit

Müslim ve Ebû Dâvud, Huzeyfe’den bildiriyorlar: Biz Allah'ın Resulünün yanında yemek yemek üzere hazır bulunduğumuz zaman o sofraya elini uzatmadan önce başlamazdık. Bir defasında onunla yemek yemeğe hazırlanmıştık. Bir cariye gelip hemen yemek yemeğe elini uzatmak istedi. Hz. Peygamber, onun elini tuttu. Bir köylü geldi, o da hemen elini uzatmak istedi, Allah’ın Peygamberi onun da elini tuttu ve şöyle buyurdu: «Allah'ın ismi anılmadıkça (Besmele çekilmedikçe) şeytan yemek yemeği helâl bulur. Şeytan bu cariye ile birlikte geldi sofraya katılmak istedi, cariyenin elini ben tutunca bu defa da köylü ile gelip yemek istedi. Nefsim yed’i kudretinde (kudret elinde) olan Allah'a kasem (yemin) ederim ki, şu anda o şeytanin eli onların elleri ile birlikte benim avucumun içindedir».

Ebû Dâvud, Ümeyye b. Mahşî'den rivayet etmiştir: Peygamber dostlarından biri dedi ki: «Bir adam besmele çekmeden yemek yiyordu, Allah'ın Elçisi de orada oturuyordu. Adamın sofrasında bir lokma bir şey kalmıştı. Onu tam ağzına getireceği zaman: “Bismillâhi evvelini ve ahiri” dedi. Ve Allah'ın Elçisi gülerek şöyle buyurdu: «Şeytan onunla yemeğe devam ediyordu. O Allah'ın ismini söyleyince, karnındakini kusarak çıkarmak zorunda kaldı.»

Ebû Bekr İbn'id Dünya “Mekâyîdüş Şeytan” adlı kitabında şöyle demiştir: Muaviye b. Nufeyl el Aclî dedi ki: Anbese İbnî Said'in yanında idim, yanıma Süheyl oğlu Salebe geldi. O Salebe'ye:

— Çok acayip bir şeyi görmüşsün, anlatır mısınız? dedi. O da şöyle cevap verdi:

— Seherde içmek için bir kaba su koyuyordum. Bir defasında seher vakti gelip o koyduğum suyu içmek için gidince orada bir şey bulamadım. Ertesi akşam, üzerine Yasin okuyarak koydum. Seherde yanına gidince olduğu gibi duruyor bir hâlde buldum. Birde baktım ki âmâ (kör) bir şeytan evin yanında dolaşıp durmuyor mu?..»


CİNLERİN HEPSİ ÖLÜR MÜ? Edit

Eb'uş-Şeyh, “Ennevadir” kitabında der ki: Hadîs âlimlerinden bazıları İsa b. Ebî İsa'dan naklettiklerine göre, Haccac b. Yusuf'a demişler ki: Çin'de bir yer var, o yerde yolu sapıttıklarında “yola gelin” diye bir ses duyarlar ve fakat hiç kimseyi görmezler.

Bunun üzerine o birtakım insanları gönderir ve onlar, «Oraya gittiğinizde bilhassa yanlış yola sapın, size “buradan!” diye ikazda bulunurlarsa hemen onlara saldırın ve kimler olduğunu anlayın» diye tembih eder.

Bunun üzerine onlar giderler, onun emrini yerine getirirler. Fakat cinler derler ki, «Siz bizi asla göremezsiniz.»

— Pekâlâ ne zamandan beri buradasınız? diye sorduklarında, şu cevabı verirler: «— Biz yılları saymayız. Ancak Çin sekiz kere harabe oldu ve sekiz kere yeniden imar oldu. İşte biz hâlâ gördüğünüz gibi burdayız.»

İbn-i Eb'id-Dünya der ki: Bâzı hadîs âlimleri Hasan'dan şöyle rivayet ettiler: «Cinler ölmezler.» Ben de ona cevaben şu âyeti okudum: «İste o (ve benzerleri), cinden ve insandan kendilerinden evvel gelip geçen ümmetler arasında, üzerlerine (azab) söz(ü) hak olmuş (kimseler)dir...» (46 - El - Ahkaf: 18)

Hasan'ın sözünün mânası şudur: Yâni onlar şeytanla birlikte bekletilirler.Şeytan ölünce, onunla beraber onlar da ölürler.

Kurânda bütün cinlerin bekletildiklerine dair delil yoktur. Demek ki hepsi değil de, bâzısı bekletilmektedir. Çünkü yukarıda geçmişti. Hz. Peygamber'e gelen heyetten bir çoklarının öldüğünü anlatmıştık, ileride de bu görüşte bilgiler verilecektir. İbn-i Abbas der ki: Bekletilecek olan yalnız şeytanların piri yani cenetten kovulan lanetli “iblis”dir...

Eb'uş-Şeyh El-Azame adlı kitabında der ki: Hadîs âlimlerinden kimileri Zara b. Damûre'den şöyle nakletmişlerdir: Bir adam İbn-i Abbas'a sordu.

— Cinler ölür mü?» Cevab verdi:

— İblis'den başka hepsi ölürler.

— Peki (Cânn) denilen şey nedir?

— O, cinlerin küçükleridir.»

İbn-i Şâhin, “Garaibu's - Sünen'de” der ki: Hadîs âlimlerinden bâzıları İbn-i Abbas'ın şöyle dediğini naklederler: «Günler iblis'i kocaltır, sonra yine otuz yaşına döner.»

CİNLERİN ÜREMESİ? Edit

Kadı Abdu'l-Cebbar der ki: “Zürriyet, çoluk - çocuk demektir. Onların ince cisimlere sahip bulunmaları, doğurmalarına mâni teşkil etmez. Çünkü nice küçük cisimli hayvanlar vardır ki, doğurmaktadırlar. Küçük olmaları doğurmalarına mâni olmamaktadır.”

Zemahşerî, “El-Keşşaf”da der ki: Eski kitaplar üzerinde gayet küçük kurtlar görürsün. Göz, ne kadar keskin olursa olsun onları, kımıldamadıkça göremez. Bu kadar küçük yaratığı yaratan ve ona kullanacağı dış ve iç organlar verip neticede onu bütün inceliklerine kadar tasarlayan Allah'ın daha ne yaratıklar tasarladığını düşünememek büyük bir akli noksanlıktır.”

Evet hayvanların küçük olmaları, (tek hücreli olsalar bile) onların üreyip çoğalmalarına mani değildir. Çünkü Allah her şeyi günümüz tabiriyle “nanoteknolojiye” göre yaratmıştır. Bir şey yapmayı dilediğinde o iş için gerekli olan kainattaki her şey ve enerji o istikamette «OL» emriyle hareket etmektedir. Bugün ki bilgi teknolojileriyle bu durumu çok daha rahat anlayabiliyor ve anlatabiliyoruz.

CİNLERİN ÇARPIM TABLOSU... Edit

Bâzen de insanoğlunun bilmeyerek onları işkenceye mâruz bırakmasından meydana gelir: Üzerlerine anlamayarak yukarıda uyardığımız mahallerde (izbe yerlerde) çiş etmek, üzerlerine bilmeden sıcak su dökmek gibi. İnsanlar bunları, cinlerin rahatsız olacaklarını bilmeden kasıtsız yaparlar. Fakat gel de cinlere anlat bunu(!) Onun bu hareketini kendilerine af edilmez bir zulüm sayarlar, daha çetin bir işkence ile karşılık verirler.

Bâzen de cinlerin sırf korkutmak ve işkence yapmak maksadıyla insanoğluna revâ gördükleri zulümlerdir. Oysa onlarda tıpkı insanlar gibi yaptıklarından sorumludurlar. Çünkü onların da yaratılanları kırmaya, üzmeye hakları yoktur. Neticede İnsanoğlu onları görmeden, bilmeden zarar vermiştir. Bilerek yapsa bile tıpkı insanın insana yaptığını cezalandırması gibi belli bir hukuku vardır..

İnsanoğlu, cinleri incitecek hareketi şayet evinde yapmışsa, cinler bilmelidirler ki ev onun evidir; istediği gibi tasarruf edebilir. Yani ortada davetsiz bir misafire yapılan bir muamele vard ki orta da böyle bir durum da: “Ey cinler! Sizin, onların evinde, barınmaya hakkınız yoktur. Onlar izin vermeden evlerinde bir saniye bile duramazsınız. Siz ancak kimsesiz evlerde, harabelerde ve bozkırlarda barınabilirsiniz, diye bildirilir kendilerine.”

Bu sebepledir ki, cinler, umumiyetle harabelerde, boş arazilerde, necaset yerlerinde, mezbeleliklerde, kabristanlarda bulunurlar.

Şu halde onlardan herhangi biri, insanoğluna saldırdığında, kendisine ilâhi hükümler hatırlatılır, iyilik emredilir, kötülüğü terk etmesi istenir.

İnsanlara yapılan öğütler onlara da yapılır. Çünkü Allah şöyle buyurmuştur:

«Bir Peygamber göndermedikçe azab edici olmadık!» (EI-İsra: 15),

«Ey cin ve ins topluluğu! İçinizden size, âyetlerimi okuyacak peygamberler gelmedi mi?» (El - En'-âm: 130).

CİN'İN KİŞİNİN BEDENİNE GİRMESİ Edit

- Peygamberin Cinni Çıkarması -

Ebû Bekr er-Razî gibi bâzı Mutezile âlimleri, Cin'in bir kimsenin bedenine girmesini inkâr etmişlerdir. Onlara göre iki ruhun bir bedende bulunması imkânsızdır. Oysa cin ruh değildir, manyetik bir varlıktır. Buna rağmen cinlerin varlığını kabul ediyorlar.

Eb'ul-Hasan el-Eş'arî, Ehl-i Sünnet tabir edilen insanların makalelerinden şöyle naklediyor: Ehl-i Sünnet cematine göre cinler, insanların bedenlerine girerler. Delil olarak şu âyetteki benzetmeye dikkat çekmişlerdir: «Riba/faiz yiyenler “şeytan çarpmış” birer deliden başka bir halde kabirlerinden kalkmazlar...» (El - Bakara: 275).

Ahmed b. Hanbel'in oğlu Abdullah der ki: Babama; «Bâzıları, cin'in insan bedenine giremeyeceğini söylüyor, bu hususta siz ne dersiniz?» diye sorunca şöyle cevap verdiler: «Yalan söylemişlerdir.»

«Bir kadın oğlunu Allah'ın Resulünün yanına getirdi ve:

— Ey Allah'ın Resulü! Bunda delilik vardır. Öğlen ve akşam tutar onu bu hastalık, diye yakındı. Bunun üzerine Peygamber Efendimiz onun göğsünü sıvazladı ve ona dua etti. Onu kusturunca, karnından siyah köpek yavrusuna benzer bir şey çıktı. Ve yürüyüp uzaklaştı...»

Bu hadîsi, Ed-Dârimî, “Müsnedi”nin ilk kısımlarında rivâyet etmiştir. Usame b. Zeyd'den nakledilen hadîsde de ise bununla ilgili şu kayıd vardır: «UHRUC YA ADUVVELLAH! FE İNNÎ RESÛLÜLLAH SELLELLÂHU ALEYHİ VESELLEM.», «ÇIK EY ALLAH'IN DÜŞMANI; BEN ALLAH'IN RESULÜYÜM.»

HAVA GİBİ GİRER YEL GİBİ ÇIKARLAR Edit

Kadı Abdu'l-Cebbâr der ki: Onların ince cisimli olduklarına dair ileri sürdüğümüz deliller anlaşılınca “hava gibi insan bedenine girmelerinde hiç bir mâni düşünülmemelidir. Rüzgâr ve alıp verdiğimiz nefes, nasıl bedenlerimize giriyorsa, cinler de öylece girerler. Yel gibi çıkarlar” Bu, cevherlerin aynı yerde birleşmesini icap ettirmez. Cisimlerimize, gayet ince bir cismin, kaplara girdiği gibi girip konarlar.

Soru: Pekâlâ onların dar cisimlerimize girmesi, parçalanmalarını gerektirmez mi?.. Cevap: Cisimlere giren şey demir veya odun gibi sert madde olduğu zaman, dediğiniz doğru olabilir; rüzgâr gibi olduğunda asla. Şeytanlar hakkında da aynı şeyi söyleyebiliriz. Çünkü onlar cisimlere girdiklerinde ya bütün vücutları ile girerler —ki vücudun kısımları birbirine bitişiktir— ya bir kısmı girer diğer kısmı dışarıda kalır. Her iki halde de parçalanması icap etmez. Tıpkı deliğine girmek isteyen yılan gibi. Bütün vücudu ile de girebilir, bir kısmı de. Şayet bir kısmı ile girerse diğer kısmı dışarıda kalır. -Buna rağmen yılan bölünmez.

İçimize giren cinleri sindirmiş de olmayız. Böyle bir şey düşünülemez. Çünkü bir şey yemek için çiğnemek ve yutmak lâzımdır. Bedenlerimize giren cinler ise, ne çiğneniyor, ne de yutuluyor. Hattâ midemize giren su bile çiğnenmemektedir.

— Pekâlâ bunlar, taşlara da girebilirler mi? diye sorulursa, «Evet» diye cevap veririz.


DAMARLARDA DOLAŞABİLİYORLAR MI? Edit

Kadı Abd'ul-Cebbâr der ki: «Şeytan İnsanlarda kanların dolaştığı yerde dolaşır» hadîsi ve benzeri hadîslerden de anlaşılacağı üzere, onların ince ve cisimlere girebilecek bir halde olmaları gerekmektedir. Kaldı ki onların insan bedenlerine girdiklerini ispat edecek hadîsler de bildirilmiştir. Bütün bunlar gösteriyor ki, cisme girecek cisimlerin sert ve kalın olmaması gerekmektedir.

Bu hususta aktarılan haberlerin şöhreti ve bu sahanın uzmanlarınca kabulü sebebiyledir ki, Ebû Osman b. Ubeyd şöyle demiştir: «Cinlerin insan bedenine girmesini inkâr eden kişi, dehrinin/materyalistin tâ kendisidir. O böyle demiştir çünkü cinler hakkında o kadar hadîs aktarılıştır ki, nerede ise namaz, oruç, zekât ve hac hakkında bildirilen hadîslere yetişecek miktarda. Öyleyse bu hadîsleri inkâr eden “red edici” sayılır. Bilinmesi ancak Allah’ın elçisi ile mümkün olan şeyleri red eden ise kâfirdir çünkü peygamberleri vasıtasıyla bildiren bizzat varlıkları yaratıcısı Allah’tır. Eser sahibinden daha iyi eseri bilebilecek olan olabilir mi?..

Mucizelerin ancak Allah tarafından meydana getirildiğini bilmeyen kimsenin, cisimlerin Allah tarafından yaratılmış olduğunu bilmesi de imkânsızdır. Bu durumda olan kimse, kendisini vücuda getiren bir kudreti, kendi nefsi (özbenliği) hakkında ki “Heran Yaratıcı” ilmini de inkâr etmiş sayılır. Ve kâinatın sonradan yaratılmış bir eser olduğunu kolay kolay kabul etmez.

Eb'ul-Kâsım El-Ansarî der ki: Onlar kalın cisim olsalar dahi, yine de yemek ve su gibi cisimlerimize girmeleri mümkün olur. Onların girmesi demek, insanların dokunmaları veyahut insanlar tarafından kendilerine dokunulması demektir.

Bâzıları da şöyle demişlerdir: İnsanlara girmesi demek, gölgelerini/enerjilerini onların üzerine salmaları demektir. Bu da dokunmak veya çarpmakla olur. Bu keyfiyeti de akıl kabul etmektedir. Ne var ki, onların insan cisimlerine girdiklerine, hatta şeytanın başını kalbe koyduğuna dair naklî deliller de sunulmuştur.

Şurası bir gerçektir sonradan yaratılmış olan herhangi bir yaratığın, başkasının hareketlerini tamamen kontrol etmesi mümkün değildir. O başkası ister melek, ister şeytan, ister insan olsun fark etmez. Şu halde çarpılmış olan kişinin hareketleri kendi fiilidir. Eğer çarpılmış kimse, kendisinde meydana gelen hareketleri yapmağa güç getirebiliyor ise öyleyse yaptıklarından sorumludur değilse sorumlu olmaz. İstem dışı hareketlere mecbur tutulmuş olur.


“YERYÜZÜ” DENEN SAHNENİN İLK OYUNCULARI... Edit

İnsanoğlu ise “topraktan” yaratılmıştır. Yeryüzünün ilk sakinleri cinlerdir. Yeryüzünü kendilerine has teknolojilerini kötüye kullanarak adeta cehenneme çevirdiler, cinayetler işlediler. Bunun üzerine Allah onlara “el-Haris/sonradan İblis” ve arkadaşlarını göndererek onları deniz adalarına ve dağların eteklerine sürdürdü. İblis bu işi başarınca mağrurlandı, «Kimsenin yapamadığı işi ben yaptım!» dedi. Allah onun kalbindeki kibri biliyordu. Yanındaki meleklerin tabiî iblisin, kalbinden geçirdiklerinden haberleri yoktu. İbn-i Şaklan'ın bu sözünü, İbn-i Şihab'dan yapılan şu rivâyet teyid etmektedir: İblis Cinlerdendir. O, cinlerin babasıdır, tıpkı Âdem'in insanoğlunun babası olduğu gibi.

İÇ İSTİHBARATÇI... Edit

Nas suresinde geçen «De ki: İnsanların Rabbi, insanların Melikine sığınırım.» ayetiyle, günahlara sebep olan kötülerden ve kötülüklerden kurtulabilmenin yegane çaresinin Allah'a sığınma olduğu telkin edilmektedir.

Bu sûreden önce gelen Felâk sûresi ise, “sihir” ve “ateşli kıskançlık” ile başkası tarafından yapılan zulme sebep olan fenalıktan Allah'a sığınmayı beyan etmektedir ki bu dış sebepleri teşkil eder.

Nâs sûresi ise, kulun kendi nefsine zulmetmesine bahis olan iç şer kuvvetleri hakkındadır.

“...min şerri vesvasil hannas...” Birinci şer odağı ayetten de anlaşılacağı gibi “El-Vesvâs”.

_ Nedir bu vesvas?.

_ Halk içinde bilinen adıyla Vesvese”. Vesvese'nin aslı, hareket ve his edilmeyen gizli bir “iç ses”dir. Ondan kaçınılması ciddi bir “nefs bilgisi” yani insanın içinde yaşattığı duygularını kontrol edebilmesi kontrolün iradesinde olmasıyla ilgilidir. Yoksa büyük psikolojik hastalıkların, kuruntuların odağı olarak her an gücünü ve çapını artırır.

Konunun araştırmacıları “El-Vesvas”ın hakkında fikir ayrılığına düşmüşlerdir. Bâzıları bunun vasıf olduğunu söylerken bir kısmı da masdar/bunun bir kaynağı çıktığı yer olduğunu iddia etmişledir.

Sûre'deki “Hannas” kelimesine gelince: Anlamı “gizli” olmaktır. Ebû Hureyre'nin “Ondan gizlendim.” sözü bunu teyid eder. Kelimenin hakikati, meydana çıktıktan sonra kayıp olmak, saklanmaktır. Gündüzün yıldızların saklanması gibi...

Sûredeki “Yuvesvisû fî sudurinnasi” sözü şeytanın üçüncü sıfatıdır. Önce onun vesvesesi, sonra da bu vesvesenin (Hannas)yeri anlatılmıştır.

Kurân'ın şu hikmetini ve verdiği stratejisini düşünün ki, “Vesvâs” ve “Hannas”la vasıfları anlatılan şeytanın kötülüğünden nasıl sığınılacağını mükemmel bir tarzda açıklamış, sadece onun şerrinden dememiştir. Maksat onun bütün kuvvet unsurlarından olmasıdır. “Min Şerril Vesvas” deyince onun bütün kötülüklerini kapsamıştır.

Sonra bir de “Yuvesvisû Fi sudurinnasi” sözü var ki: İlahi mesajda, insanların göğüslerinde vesvese yapar denmiştir de, kalplerinde vesvese yapar denmemiştir.

Elbette bunun da bir sırrı olmalıdır. Çünkü göğüs, kalb sahasıdır ve yuvasıdır.

Ona geleceklerin tümü gelip göğüste toplanır. Sonra da oradan doğru kalbe girer. Şu halde o, dehliz gibidir. Göğüse, emirler ve iradeler kalbten doğru çıkar. Sonra her tarafa yayılır. Bunu anlayan, şüphe yok ki Allah’ın şu ifadesini de anlamış olur: «Göğüslerinizin içindekini yoklamak, yüreklerinizdekini temizlemek için Allah, sînelerdeki özü hakkıyle bilir.»

Şeytan kalp sahasına girer, oradan kalbe vermek istediği vesveseyi verir. Böylece vesvesesi/kurgusu doğru kalbe gider. Bu sebepledir ki Allah, “Şeytan ona vesvese verdi” buyurdu da (Onda) buyurmadı.

Kadı Ebû Ya'la der ki: Vesvas'ın, sadece kalbin anlayabileceği gayet gizli bir söz/sinyal göndermesi muhtemel olduğu gibi, fikir bazında bizzat kendisinin etkili olması da mümkündür. Sonra insana dokunma, çarpma ve saptırma gibi işler bizzat ondankaynaklanır.

Peygamber Efendimizin «Şeytan Ademoğlu’nda kanın aktığı yerde su gibi akar» hadîsiyle, vesvesenin kastedildiği de düşünülebilir. Tıpkı “kaplerine dana içirildiler” âyetinde ki anlamın, “dana”nın kendisi değil de, altın buzağı sevgisi olduğu kastedildiği gibi, denilirse şu cevap verilir: Eğer o, insanın vücuduna girmemiş olursa vesvesesi hissedilmez. Çünkü hariçte olan söz veya ses, kulağına duyurmadıkça insan işitemez. Şeytanda insana duyuracak ses yok ki. O nefsin insanın iç benliğiyle konuşması gibi konuşur.

Bâzılarına göre o, cismi lâtif/hava gibi şeffaf olduğu için Ademoğlunun cesedine girer ve vesvese/kuruntular verir. İnsana adî ve basit düşünceler verir. Allah buyurmuştur: «İnsanların göğüslerinde vesvese yapar.»

      Konuşması mümkündür. Büyülenmiş kişinin esir olduğu sihir gibi. Sihir bir ses değil, ama büyülenen kişi onun etkisinden kurtulamamaktadır. Allah’ın Elçisinin bir hadisi bu konuyu adeta özetliyor, “Söz, sihirdir...” Tabi burada özel bir amaçla ve oktanla yapılan sözden bahsediliyor. Ayrıca günümüzde teknolojik olarak ses tıpkı ışığın el fenerinin ışığının bir araya toplanıp bir noktaya yönlendirildiği gibi yönlendirilebilmektedir. Yani kalabalıklar içinde sadece bir kişiye lazer ışınları gibi sesinizi bir noktada odaklayıp  gönderebiliyorsunuz...


“MİNEL CİNNETİ VENNAS” Edit

Ayrıca “minel cinneti vennas” sözü, “Ellezi yuvesvisû/ vesvese veren” sözünü açıklamaktadır. Buna göre vesvese veren varlıklar iki çeşit oluyor: “insanlar” ve “cinler.”

Cin, insanların kalbine vesvese veriyor. İnsanlar da insanlara vesvese veriyor “yoldan çıkarmağa uğraşıyor”, demektir. Demek ki vesvese veren, ins ve cin olarak iki türdür; vesveseye uğrayan ise yalnız insan olarak bir türdür. Yukarda vesvesenin, kalbe gizlice kötü duygu koymak anlamında olduğunu anlatmıştık. Bu ise insanlarla cinler arasında müşterek bir şeydir.

Kur'ân-ı Kerîm, insanların da tıpkı cinler gibi şeytanları olduğunu anlatmıştır: «Biz her peygambere de insan ve cin şeytanlarını böylece düşman yaptık.» (6 - El-En'am: 112).

Ebû Bekr Abdullah b. Ebû Davûd Süleyman der ki: Hadîsçiler Muaviye b. Ebî Talha'dan şöyle rivâyet etmişlerdir: «Hz. Peygamber'in dualarındandı: “Allahım, kalbimi zikrine mani olacak vesveselerden berî kıl, benden şeytan vesveselerini uzak et.” İbn-i Abbas'dan nakledilmiştir:

« Ağzını kalbin üstüne kor, durmadan üfler/emer yani vesvese/kuruntu verir insana. Allah zikredildiği zaman susar, Allah'ın zikri terk edildiğinde yine gelir. İşte Vesvas ve Hannas budur.»


ŞEYTANLAR İNSANLARIN VÜCUDUNA NEREDEN GİRİYOR? Edit

Urve b. Rüveym'den alıntılanmıştır: «Meryem oğlu İsa Rabbine, şeytanın Ademoğlundaki yerini göstermesi için dua etmiş. Bakmış ki lanetlik şeytan başını tıpkı bir yılan gibi kalbin özüne salıvermiş zehirlemek için bekliyor .»

Kul Allah'ı andığı ve her ne olursa olsun Allah rızası için iş tuttuğu zaman susuyor; Bağlantıyı kopardığında ise yine kalbini emmeye ve vesvese/kuruntu verip huysuz ve huzursuz etmeye devam ediyor.

Ömer b. Abdulazîz'e dayanılarak anlatılmıştır: Bir adam, Rabbine, kendine şeytanın yerini göstermesi için dua etmiş, bunun üzerine Allah ona içi boş bir ceset gös-termiş, öyle ceset ki, içi dışından görünüyor. Şeytan bir sivri sinek şeklinde hortumunu kalbinin içine saplamış iğfal ediyor. Kul Allah'ı hatırladıkça susuyor, dünyevi düşüncelere dalınca sokmağa devam ediyor.

Esuheylî der ki: «Peygamber Mührü “iki omuzu arasına” BEN şeklinde konmuştur. Çünkü şeytan insanoğluna oradan nüfuz eder. Peygamber bu mhürle bundan korunmuştur.»


ŞEYTAN’IN EN SEVDİĞİ SORU? Edit

Urve babasından, o da Hz. Aişe'den (R.A.), Aişe de Allah'ın Resulünden anlatmıştır: «Şeytan birinize gelip der ki:

_ «Seni kim yarattı?»

_ «Allah yarattı» diye cevap verince, bu sefer,

_ «Allah'ı kim yarattı?» diye sorar. Sizden biriniz böyle bir şeyle karşılaşırsa «Allah'a ve Resulüne iman ettim» desin. Çünkü böyle bir şeyi ancak bu giderir.» Ebû Dâvud, Tirmizî ve Nesâî, Abdullah b. Muğaffel'den naklettiklerine göre Allah'ın Resulü şu nasihatte bulunmuştur:

«Sizden biriniz, yıkandığı yere kesinlikle idrarını yapmasın. Çünkü “vesvas”ın gücü ondandır.»

Müslim Osman b. Abil-As'dan rivâyet etmiştir: Dedim ki: Ey Allah'ın Resulü! Şeytan namazda ve kıraatta beni rahat bırakmıyor! Şöyle buyurdular:

«— O, Hanzeb denilen Şeytandır. Onu hissettiğin zaman, ondan Allah'a sığın ve soluna üç kere üfür!» Resûlullahın bu emrini dinledim ve Allah benden onu giderdi.»*


VESVAS VE İÇ İSTİHBARAT Edit

Haccac b. Yusum sihirbazlıkla suçlanan bir adamın yanına gelerek,

_ Sen sihirbaz mısın diye sorar.

Adam: Hayır, diye cevap verir. Bunun üzerine taşlar avucuna koyar ve sihirbaz sandığı adama:

_ Bu avucumda kaç taş vardır, diye sorar. Adam, “Şu kadar taş vardır” diye cevap verir. Sonra öbür avucuna taş alır fakat saymaz.

_ Pekala bu avucumda ne kadar taş var? Diye sorunca:

_ Bilmem, der.

_ Peki ilkini nasıl bildin?..

_ Onu sen bildin sonra VESVASIN öğrendi o da benim VESVASIMA haber verdi. Neticede o da bana haber verdi.

İkincisinde ise taşları saymadığın için sayılarını bilemedin haliyle sen bilmediğin için kalbine de bilgi gitmedi bu yüzden VESVASIN bilemedi, bilemediği için benim VESVASIMA haber veremedi. Eh artık ben onu nereden bilecektim dedi.


ŞEYTAN SİNEK ŞEKLİNDE, İSTİHBARAT TOPLUYOR; Edit

Süfyan’ın oğlu Muaviye, katibine haber göndererek gizli bir mektup yazmasını emretti. Ancak katip mektubu yazarken sürekli bir sinekle didişti. Bir ara sinek mektubun üzerine kondu. Katip aniden elindeki kalemle sineğe vurunca “ayaklarından biri” koptu. Sonra mektup bitip sokağa çıkınca ilginç bir şey oldu:

_ Müminlerin Emiri Muaviye, sana şu bilgileri yazdırdı deyip mektuptakileri olduğu gibi anlattılar.

Önce şok geçiren katip,

_ Peki size bunu kim haber verdi dedi.

_ “Bacağı kesik bir Habeşli” gelip anlattı dediler.

Bunun üzerine katip müminlerin Emiri Muaviye’ye tekrar bir mektup yazıp durumu haber verdi.

Müminlerin Emiri cevabında şöyle yazıyordu:

_ Allah’a yemin ederim ki halka mektuptaki bilgileri haber veren insan şekline girmiş şeytandan başkası değildir. O senin kalemle vurup kalemle bacağını kopardığı sinekten başkası değildir. Önce sinek olup metubu okudu sonra insan kılığına girip halkın arasına karışıp muhbirlik yaptı!..

FELAK SURESİ (113. AYET) Edit

1- De ki. “Sığınırım Rabbine o ağaran sabahın, 2- Şerrinden bütün yaratıklarının 3- Karanlığı bastığı vakit bir gecenin şerrinden 3- Ve düğümlere üfleyen neffasların/üfürükçülerin şerrinden 4- Ve şerrinden bir hasetçinin haset ettiği zaman!


NAS SURESİ (114. VE SON AYET) Edit

1- De ki “Sığınırım Rabbine insanların, 2- Melikine insanların 3- İlahına insanların! 4- Şerrinden o sinsi (hannas) VESVASIN ki 5- Vesvese verir göğsünde insanların 6- Gerek cinlerden gerekse insanlardan. Değerli okuyucumuza özel not: Bir düşünceye göre Hannas, kıyamete yakın insanların nefisleriyle şeytanların bileşkesi sonucu ortaya çıkan hal. Bu yüzden bu surenin aynı zamanda Kuran’ın son süresi olması, kıyamet ve kıyamet alametleri zaviyesinden de görülebilir.


Kalbindeki kiralık oda vesvese

Kalbindeki kiralık oda vesvese

Kalbindeki kiralık oda vesvese

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.